افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٨٦ - اشعار مولانا قدّس الله سرّه در حقِیقت توحِید افعالِی

ما چو چنگِیم و تو زخمه مِی‌زنِی

زارِی از ما نِی، تو زارِی مِی‌کنِی

ما چو نائِیم و نوا در ما ز توست

ما چو کوهِیم و صدا در ما ز توست

ما چو شطرنجِیم اندر برد و مات

برد و مات ما ز توست اِی خوش صفات

ما که باشِیم اِی تو ما را جان جان

تا که ما باشِیم با تو در مِیان

ما عدم هاِیِیم هستِی‌ها نما

تو وجود مطلق و هستِیّ ما[١]

ما همه شِیران ولِی شِیر علَم

حمله‌شان از باد باشد دم به دم

حمله‌شان از باد و ناپِیداست باد

جان فداِی آنکه ناپِیداست باد[٢]

باد ما و بود ما از دادِ توست

هستِی ما جمله از اِیجاد توست