افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٢٩ - اتّهامها و تکفِیرهاِی ناروا به مرحوم علاّمه طهرانِی رضوان الله تعالِی علِیه
|
مستِی به چشم شاهد دلبند
ما خوش است |
||||
|
زان رو سپردهاند به
مستِی زمام ما |
||||
|
ترسم که صرفهاِی نبرد
روز بازخواست |
||||
|
نان حلال شِیخ، ز آب
حرام ما |
||||
|
حافظ ز دِیده دانۀ
اشکِی همِیفشان |
||||
|
باشد که مرغ وصل کند قصد دام
ما[١] |
||||
اولِیاِی الهِی و عرفاء بالله همچون حضرت مولانا جلالالدِّین بلخِی براِی تشوِیق و ترغِیب و تحرِیک نفوس به سمت عالم نور و بهاء، مرارتها کشِیدهاند و به زحمات و مشقّاتِی درافتادند و شهد زندگِی و حِیات دنِیوِی را به مرارت و تلخِی تعارضها و سبّ و دشنامها و اتّهامات و صعوبتهاِی جاهلانه و بِیخردانه بدل نمودند و سختِی روزگار را براِی دستگِیرِی افراد مستعد و قابل، به جان بخرِیدند و چراغ هداِیت و ارشاد را جهت مستعدِّین و نفوس دستنخورده و نِیالوده به هوسها و کثرات دنِیوِیّه، برافروختند و راه و صراط سالکِین إلِی الله را از مِیان بادِیههاِی هولناک و ظلمانِی اقوام و ملل و دستهجات و گروهها صاف و هموار نمودند، و مسِیر مستقِیم ولاِیت اهلبِیت عصمت سلام الله علِیهم اجمعِین را به انحاء و طرق مختلف به پوِیندگان سبل سلام ارائه و اظهار نمودند و حقِیقت تمسّک به ولاء را در قالب و صورت نظم و نثر و فقه و فلسفه و عرفان و تفسِیر و حدِیث و اخلاق و کلام به اثبات رسانِیدند.
اتّهامها و تکفِیرهاِی ناروا به مرحوم علاّمه طهرانِی رضوان الله تعالِیٰ علِیه
در اِین مِیان، افرادِی کوتهنظر و کجاندِیش با ظاهرِی آراسته به صلاح و تقوا، هر از چند گاهِی در مقام انکار و عناد برمِیآِیند و عارفان بالله و اولِیاِی الهِی را به تِیر تهمت و بهتان مِیزنند و کلمات آنان را وارونه و تحرِیفشده به رخ عوام مِیکشانند، و از مَآل أعمال خوِیش در روز بازپسِین بِیمِی به خود راه نمِیدهند.
[١]. دِیوان حافظ، غزل ٤.