«پس زمانِی که برادران ِیوسف، او را با خود به صحرا بردند و اتّفاق کردند او را داخل چاهِی بِیندازند، ما ِیعقوب را از اِین واقعه به‌واسطۀ وحِی و انکشاف مسئله براِی او آگاه ساختِیم. بنابراِین تو آنان را به کردارشان آگاه خواهِی ساخت، درحالِی‌که آنها از اِین مسئله (کِیفِیّت نزول وحِی و اطّلاع ِیعقوب) آگاهِی و اطّلاعِی ندارند.»

در اِین آِیه، خداوند متعال اطّلاع ِیعقوب را بر واقعه‌اِی که اتّفاق افتاده و داستانِی که فرزندانش به‌وجود آورده‌اند، وحِی خطاب مِی‌کند؛ درحالِی‌که وجود همِین مسئله را در مورد حضرت ِیوسف که خداوند، علم تعبِیر رؤِیا را به او آموخت و او را بر اسرار باطن رؤِیا مطّلع ساخت و انکشاف حوادث آِینده را به‌واسطۀ رؤِیا براِی او حاصل نمود، تعبِیر به وحِی نمِی‌کند:

(وَقَالَ الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ عَسَى أَنْ يَنْفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدًا وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ * وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ).[٢]

«و آن کسِی که ِیوسف را خرِید، در ولاِیت مصر به همسرش گفت: جاِیگاه او را عزِیز بدار و قدر و ارزش اِین نوجوان را بدان؛ امِید است که ما از او بهره‌مند شوِیم ِیا اِینکه او را به فرزندِی بپذِیرِیم. و اِین‌چنِین ارادۀ ما تعلّق گرفت که مقام و منزلت ِیوسف را در روِی زمِین بلند گردانِیم و از علم تأوِیل رؤِیا به او بِیاموزِیم. و خداوند بر هر امرِی که اراده و مشِیّت‌اش تعلّق بگِیرد غالب و مسِیطر است، ولکن بِیشتر افراد از اِین مطلب اطّلاعِی ندارند * و زمانِی که ِیوسف به مرحلۀ رشد و سلامت روحِی و نفسِی رسِید، ما به او حکمت و علم آموختِیم؛ و اِین‌چنِین پاداش نِیکوکاران را خواهِیم داد.»

[١]. سوره ِیوسف (١٢) آِیه ١٥.

[٢]. سوره ِیوسف (١٢) آِیه ٢١ و ٢٢.