افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦١ - مصادِیقِی براِی شعور و ادراک موجودات عالم

* * *

* * *

مصادِیقِی براِی شعور و ادراک موجودات عالم

بنابراِین، اِینکه ستون حنّانه از فراق رسول خدا به ناله درمِی‌آِید،[٢] و ِیا درخت

[١]. مثنوِی معنوِی، دفتر اوّل.

[٢]. مناقب آل أبِی‌طالب، ابن‌شهرآشوب، ج ١، ص ٩٠؛ بحار الأنوار، ج ١٧، ص ٣٨٠؛ صحِیح بخارِی، ج١، ص ٢٢٠:

«جابر بن عبدالله قال: ”کان جِذعٌ ِیقوم إلِیه النّبِی صلِّی الله علِیه و آله و سلّم؛ فلمّا وُضِع له المنبرُ سَمِعنا للجِذعِ مثلَ أصوات العِشار حتِّی نزَل النّبِی صلِّی الله علِیه و آله و سلّم فوضَع ِیده علِیه.“»

«جابر بن عبدالله گفت: تنۀ درخت خرماِیِی بود که پِیغمبر خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم هنگام سخنرانِی بدان تکِیه مِی‌دادند. و هنگامِی که براِی پِیامبر خدا منبرِی ساخته و قرار دادند و حضرت بر منبر رفته و اِیراد سخن کردند، ما شنِیدِیم که از اِین تنۀ درخت خرما صداِی ناله‌اِی برخاست به مانند صداِی نالۀ شتر مادۀ حامله؛ تا اِینکه پِیامبر خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم از منبر پاِیِین آمدند و دست خوِیش را بر آن تنۀ درخت خرما نهادند تا او آرام گرفت.»