افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣١ - ملازمت جنبۀ الهِی و تجرّدِی و جنبۀ مادِی و ظلمانِی در وجود انسان
بسم الله الرّحمن الرّحِیم
الحمدُ لِلّه ربِّ العالَمِین، و صلِّی الله علِی سِیّدنا محمّدٍ و آله الطّاهرِینَ
و لعنةُ الله علِی أعدائهم أجمعِینَ إلِی ِیومِ الدِّین
حمد و سپاس بِیحد، خالق متعال را سزاست که ماهِیّات ظلمانِیّۀ امکان را به وجود آراسته و هوِیدا ساخت، و درود بِیپاِیان بر پِیامبران برگزِیدهاش خصوصاً خاتم و سرور آنان محمّد مصطفِی و اهلبِیت معصومِین و مکرّمِین او باد که با هداِیت و ارشاد خوِیش، جامعۀ سرگشته و حِیران بشرِی را به سرچشمۀ مقصود و سرمنزل معهود راهنما و رهنمون گشتند.
ملازمت جنبۀ الهِی و تجرّدِی و جنبۀ مادِی و ظلمانِی در وجود انسان
بشر، که خلقت او از جنبۀ روحِی و نفسِی به مرتبۀ مبدأ أعلِی و ذات اقدس حق برمِیگردد، در تنزّل به مراتب مادون به پاِیِینترِین منزلت و جاِیگاه خلقت، ِیعنِی وجود مادِّی، ظهور و تجلِّی پِیدا مِیکند؛ چنانکه خداِی متعال دربارۀ اِین ابتدا و انتها مِیفرماِید:
(لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ * ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ)؛[١]
«ما انسان را در بهترِین و ممتازترِین جاِیگاه عالم خلقت قرار دادِیم * سپس او را به پاِیِینترِین مرتبه و جاِیگاه در سلسله مراتب وجود تنزّل دادِیم.»
[١]. سوره تِین (٩٥) آِیه ٤ و ٥.