پاسخ اِین است که ظرفِیّت نفوس اجنّه و شِیاطِین در موقعِیّت‌هاِی مختلف و ظروف متفاوت فرق مِی‌کند و اطّلاع آنها بر قضاِیا به کِیفِیّت حضور آنها در شراِیط خاص بستگِی دارد و در هر شراِیطِی توان اطّلاع بر هر مطلب و قضِیّه‌اِی را ندارند، و اِین مسئله حتِّی در مورد انسان نِیز صادق است؛ مثلاّ فردِی که داراِی روحِی خسته و حالتِی نامناسب است، قادر بر حلّ مسائل رِیاضِی نمِی‌باشد. و شراِیط مکانِی و زمانِی در کِیفِیّت توان و استعداد انسان براِی ادراک مسائل نقش اساسِی دارند. همِین‌طور دربارۀ اجنّه و شِیاطِین مطلب اِین‌چنِین است؛ و لذا آنها براِی اتّصال به عالم برزخ و ملکوت اِین عالم باِید از کرۀ زمِین فاصله بگِیرند و خود را از شراِیط نامناسب زِیست در کرۀ زمِین رها سازند و به‌واسطۀ نفوذ در آسمان، نفس خود را با مثال و ملکوت اِین عالم متّحد سازند تا بدِین وسِیله بتوانند از رازها و اسرار اِین عالم مطّلع گردند، و در اِین‌صورت است که به تِیر غِیب شهاب‌ها مبتلا مِی‌شوند و قدرت نفوذ بر آسمان‌ها و اطّلاع بر عوالم غِیب را از دست مِی‌دهند و ِیا اِینکه به‌واسطۀ برخورد با آنها به هلاکت و نِیستِی دچار مِی‌گردند.

تأثِیر نفوس فلکِی سِیّارات و ثوابت بر حوادث و پدِیده‌هاِی عالم مادّه و جسم و تغِیِیرها و تحوّلاتِی که به‌واسطۀ اِین مسئله تشکّل پِیدا مِی‌کند مطلبِی نِیست که بتوان انکار نمود.

اِین مسئله نه‌تنها امروزه بلکه از صدها سال قبل و بلکه هزاران، مورد توجّه و تعامل ارباب طلسمات و صاحبان علوم غرِیبه و دارندگان حِرَف و فنون عجِیبه و غِیر متعارف بوده است، و اساس اشتغال و دستاوردهاِی خود را بر اِین مسئله قرار مِی‌دادند. حتِّی بزرگان و نوابغ علمِی ما چون فارابِی و بوعلِی و ابورِیحان بِیرونِی بر اِین مسئله تأکِید و تصرِیح دارند.

بوعلِی که در عرصۀ تحقِیق از نوادر آدمِیان و بشرِ مخلوق به‌حساب مِی‌آِید، در کتاب خود به نام کنوز المعزّمِین، بر اِین نکته تصرِیح دارد که: نفوس فلکِی سِیّارات و ثوابت تحقِیقاً در شکل‌گِیرِی حوادث و پدِیده‌هاِی عالم مادّه نقشِی اساسِی دارند، و