اِیشان سر بلند مِی‌کنند و مِی‌فرماِیند: «چه مِی‌گوِیِی؟! اِین مطالب تخِیّلات و اوهام است؟! من چهل سال است که با او هستم و در وحدت با او بسر مِی‌برم و خود را ِیک لحظه از او جدا نمِی‌بِینم، آن‌وقت مِی‌گوِیِی: آِیا اِینها واقعِیّت دارد؟!»

البتّه باِید توجّه داشت که همۀ انبِیا در اتّصال به اِین مرتبه و استفاضه از حقاِیق شهودِی در مراتب لاِیتناهاِی اسماء و صفات پروردگار، ِیکسان و در ِیک مرتبه نبودند و ادراک حقاِیق علمِیّۀ آنان به‌واسطۀ اختلاف مراتب تجرّد و خلوص، متفاوت بوده است؛ گرچه همگِی آنان نسبت به آنچه براِی مردم در مقام تبلِیغ و ارشاد بِیان مِی‌کردند معصوم و عارِی از خطا و لغزش بودند.

تفسِیر و توضِیح آِیات قرآن دربارۀ قضاوت اشتباه حضرت داود

از باب مثال در داستان حضرت داود و قضاوت دربارۀ آن دو نفرِی که به صورت آدمِی بر وِی مجسّم شده بودند، صرِیحاً قرآن حکم به اشتباه در قضاوت و خطا در حکم کرده است و مِی‌فرماِید:

(وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ * إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ * إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ * قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ * فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ * يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ).[١]

«و آِیا داستان داورِی داود دربارۀ آن دو نفر که از دِیوارۀ محراب او فرود

[١]. سوره ص (٣٨) آِیات ٢١ـ٢٦.