افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٠ - انگِیزۀ مؤلّف از تألِیف کتاب حاضر

دستاوردهاِی بِی‌هدف و بِی‌اساس بشرِی، و رها نمودن مِیراث معنوِیّت و اصِیل مسلمانِی، عاقبتِی جز اِین نخواهد داشت. تازه اِین آغاز راه است و پاِیانش را خدا مِی‌داند که به کجا منتهِی خواهد شد!

نتِیجه‌اِی که بر اِین منهاج و سنّت مترتّب است چِیزِی جز شرک و کفر و انکار معارف و لاابالِی‌گرِی و هرزه‌مدارِی نمِی‌باشد.

انگِیزۀ مؤلّف از تألِیف کتاب حاضر

اخِیراً ِیکِی[٢] از همِین سنخ افراد دور افتاده از مسِیر اتقان و بصِیرت، و افتادگان در وادِی غواِیت و ضلالت، به خِیال خام خود، دستاوردِی در عرصۀ معرفت حاصل نموده و تحفه‌اِی به ساحت علم و بصِیرت تقدِیم نموده است و با مطالبِی موهون و بِی‌پاِیه و اساس، پنجه در پنجۀ شاهِین آسمان رسالت و ولاِیت درافکنده و پا در جاِی پاِی پِیامبران و رسل نهاده، از مقام و منزلت قرآن و رسول دم مِی‌زند، و آن دو را در مضمار و ترازوِی وهم و خِیال خوِیش به سنجش درآورده است، و سخن از صدق و کذب آِیات، و صحِیح و سقِیم بِیّنات مِی‌راند؛ برخِی را منزَّلٌ من عند الله و بعضِی را ساخته و پرداختۀ خِیال و وهم بشرِی مِی‌شمارد! و گاهِی منزلت و مرتبت وحِی را همچون خِیال لغو و توهّم بِی‌ماِیۀ افکار خود مِی‌پندارد.[٣]

از آنجا که اِین خرافه‌گوِیِی‌ها از چنِین فرد به ظاهر مسلمانِی تراوش نموده است، موجِی از نگرانِی و تشوِیش و اضطراب، در نفوس مؤمنِین و مجامع علمِی برانگِیخت. طبعاً بزرگانِی بر حسب وظِیفه و تکلِیف الهِی به پاسخ‌گوِیِی و ردّ اِین شبهات پرداختند، و جواب‌هاِیِی به حسب اختلاف مراتب معرفت و ارتکازات علمِی، به ساحت علم و بصِیرت تقدِیم کردند؛ فللّه أجرُهم و علِیه دَرُّهم.

[١]. دِیوان اشعار انورِی، قصِیده شماره ٢٧.

[٢]. عبدالکرِیم سروش.

[٣]. رجوع شود به بسط تجربۀ نبوِی؛ مقالۀ رهاِیِی از ِیقِین و ِیقِین به رهاِیِی.