افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٦٧ - نکتۀ اوّل سعِی در سادهنوِیسِی و پرهِیز از اصطلاحات در تدوِین کتاب حاضر

بسم الله الرّحمن الرّحِیم

تذکّر چند نکته در خاتمۀ کتاب

نکتۀ اوّل: سعِی در ساده‌نوِیسِی و پرهِیز از اصطلاحات در تدوِین کتاب حاضر

و امّا در خاتمه کتاب تذکّر چند نکته را مناسب مِی‌بِینم:

نکتۀ اوّل: خوانندۀ گرامِی از مطالعۀ اِین متن متوجّه مِی‌گردد که اِین قلم در نگارش کتاب سعِی بر ساده‌نوِیسِی و پرهِیز از اصطلاحات و متون عوِیصه و مستصعبه داشته است؛ زِیرا مخاطب در اِین کتاب عموم طبقات و اکثر اقشار مختلف جامعه مِی‌باشند، و طبعاً رعاِیت موازِین تخاطب و محاوره در اِین‌گونه از موارد، لازم‌الاجراء است. طبِیعِی است که با وجود افق‌هاِی متعدّد کلامِی و غِیره در اِین مباحث، حقّ اداء مطلب، مجال و ظرفِیّت واسع‌ترِی را از تألِیف اِین کتاب مِی‌طلبد و ابحاثِی که در اِین کتاب بدان‌ها اشاره شده است فقط به جهت ارائۀ تصوِیر و دورنماِیِی از روند بحث و نتِیجۀ آن در عرصۀ معرفتِی خواهد بود نه بِیشتر.

در اِین تألِیف نِیز از جملات و تعابِیر متعارف و مصطلح در توجِیه اِین مبانِی به جرِیانات و سازمان‌ها و غِیره پرهِیز شده است، و فقط مسائل از دِیدگاه علمِی مورد ارزِیابِی قرار گرفته است. متأسّفانه در بسِیارِی از مجامع علمِی و فرهنگِی دِیده مِی‌شود که به‌جاِی پرداختن به اصل قضاِیا و توسعۀ عرصۀ تقابل فرهنگِی، به کناِیات و اشارات پرداخته مِی‌شود و با اتّهام به مسائل انحرافِی، جرِیان بحث و گفتگو به سمت و سوِیِی دِیگر هداِیت مِی‌شود؛ چنانچه همِین نقطه ضعف، علِی رغم اِیراد صاحب مقاله به