افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٧٢ - سنّت به معناِی روش و شِیوۀ مستمر

روش‌ها و عملکردهاِی مردم جاهل و اقوام بهدور از فرهنگ ادِیان الهِی را سنن جاهلِی مِی‌نامِیم، مانند پرستش بتها و زندهبهگورکردن دختران و معاملات ربوِی و برده‌دارِی در دوران پِیش از اسلام، چه در مِیان اعراب و چه در مِیان ملل مغرب زمِین، و جنگ و خونرِیزِی‌ها براِی تصاحب و اغتصاب سرزمِین‌ها و استثمار ملل مستضعف و ناتوان. بنابراِین سنن اسلامِی به شِیوۀ کردار ملّتِی گوِیند که منتسب به اسلام مِی‌باشند، گرچه برخلاف روش و مرام لواداران دِین و صاحبان اصلِی دِین و منهج آنان باشد.

رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم در مدّت بِیست و سه سال بعثت خود، کلِّیۀ احکام و تکالِیف امّت را به صورت کلِّی براِی مردم بِیان فرمود و بر اِین مطلب تصرِیح نمود و فرمود:

آنچه را من حلال نمودم تا روز قِیامت حلال، و آنچه را من حرام نمودم تا روز قِیامت حرام مِی‌باشد.[١]

و هِیچ‌کس در هِیچ زمانِی حقّ تغِیِیر آن را ندارد؛ ولِی متأسفانه پس از رحلت رسول خدا، برخلاف نص و تصرِیح آن حضرت، خلافت را از جاِیگاه خود خارج نمودند و به دست نااهلان سپردند و آنها نِیز بنابر مصالح حکومتِی و منافع شخصِی و دِیدگاه سلِیقه‌اِی خود، به تحرِیف و تبدِیل احکام و تکالِیف پرداختند که از جملۀ آنها: حذف و ابطال حجّ تمتّع و تبدِیل آن به حجّ قِران و ِیا إفراد بود، و نِیز از مِیان برداشتن ازدواج موقّت و حتِّی حکم به زنا نمودن آن، و نِیز انجام نمازهاِی نافلۀ شب‌هاِی ماه رمضان به جماعت که در زمان رسول خدا به فرادِی تشرِیع شده بود، و هکذا... که طبق برخِی از استقصائات به بِیست و چند مورد مِی‌رسد.[٢]

امّا شِیعه معتقد است که سنّت همان سِیره و روش رسول خدا است و با رحلت

[١]. الکافِی، ج ١، ص ٥٨؛ بصائر الدرجات، ج ١، ص ١٤٨، با قدرِی اختلاف.

[٢]. جهت اطّلاع بِیشتر رجوع شود به الکافِی، ج ٨، ص ٥٨، خطبة لأمِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام.