حکمِی و علم تفصِیلِی نسبت به جمِیع احکام که به‌واسطۀ إشراف بر لوح محفوظ و عالم تقدِیر و مشِیّت و ارتقاء به مقامِ (قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى)[١] براِی رسول خدا حاصل گشته بود، عِیناً و ِیقِیناً همان مرتبه از کشف تفصِیلِی و إشراف علمِی و عِلِّی و عِینِی نسبت به همۀ تکالِیف تا روز قِیامت، در ِیک لحظه و ِیک تجلِّی براِی همۀ حضرات معصومِین نِیز حاصل شده است؛ و آنها از اِین جهت هِیچ تفاوتِی با جدّ خود رسول خدا نخواهند داشت، فقط و فقط تفاوت بِین آنها و پِیامبر اسلام در اِین است که پس از انکشاف احکام به‌واسطۀ تجلِّی حق و در ِیک طرفةالعِین به علم حضورِی ـنه حصولِیـ، اِین احکام توسّط جبرائِیل امِین به‌صورت تدرِیجِی و کم‌کم در طول بِیست و سه سال به عالم دنِیا نزول پِیدا نمود، ولِی اِین مطلب دربارۀ ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام وجود ندارد. و از اِین جهت است که در السنۀ بزرگان و نِیز ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام از آن تعبِیر به انقطاع وحِی مِی‌کنند.

بنابراِین وجه اشتراک بِین هر دو، کشف تفصِیلِی است که آن کشف نِیازِی به نزول جبرائِیل و هبوط آن به نفس رسولالله و ِیا هر فرد دِیگرِی ندارد؛ و وجه افتراق، تدرِیجِیّ‌الحصول بودن احکام است که در هر موقف و موطن و شراِیط خاص اِین مسئله تحقّق پِیدا مِی‌کرد، تا اِینکه همۀ احکام به اتمام رسِید و دِیگر جاِیِی براِی نزول تدرِیجِی آنها پس از رحلت رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم باقِی نمانده است.[٢]

[١]. سوره نجم (٥٣) آِیه ٩.

[٢]. الکافِی ، ج ١، ص ٦١:

«عن عبدِ الأعلَِی بنِ أعِیَنَ قال: سمِعتُ أباعبدالله علِیهالسّلام ِیقول: ”قد وَلَدَنِی رسولالله صلِّی الله علِیه و آله و سلّم و أنا أعلَمُ کتابَ الله؛ و فِیه بَدءُ الخَلقِ و ما هو کائِنٌ إلِی ِیومِ القِیامة، و فِیه خبرُ السّماءِ و خبرُ الأرضِ و خبرُ الجنّةِ و خبرُ النّارِ و خبرُ ما کان و خبرُ ما هو کائِنٌ. أعلَمُ ذلک کما أنظُرُ إلِی کَفِّی؛ أنَّ الله ِیقول فِیه تِبِیانُ کلِّ شَِیء.“»