حجّته الاکبر، سِیّد احمد کربلائِی و حاج مِیرزا علِی قاضِی طباطبائِی منع نماِید؟! شخصِیّتِی که بسِیارِی از علماِی طراز اوّل و مفاخر عالم تشِیّع، همچون علاّمه طباطبائِی و برادر بزرگوارشان، و مرحوم آِیةالله شِیخ محمّدتقِی آملِی، و العلم الحجّة آِیةالله شِیخ علِی‌محمّد بروجردِی، و مرحوم آِیةالله شِیخ علِی‌اکبر مرندِی، افتخار صحبت و حضور او را داشتند؛ و مرحوم آِیةالله شِیخ حسنعلِی نخودکِی اصفهانِی هر گاه اسمِی از اِیشان به‌مِیان مِی‌آمد اظهار خضوع و خشوع مِی‌نمود. آِیا مِی‌توان تصوّر نمود که حجّت عظماِی الهِی مردم را از فِیض حضور اِین‌چنِین افرادِی محروم نماِید؟! و مگر اِین بزرگان به چه راهِی مِی‌رفتند و چه دستوراتِی را توصِیّه مِی‌نمودند و چه خطّ و مشِیِی را دنبال مِی‌کردند که باِید اِین‌چنِین در حدّ شرک و کفر به‌حساب آِیند، و پِیروِی از اِین اولِیاِی الهِی و عبادالله الصالحِین، دخول در جهنّم و آتش تلقِّی گردد؟! و گناه اِینها چه بوده است؟!

آِیةالله شربِیانِی: «اگر صوفِی اِین است، اِی کاش خدا مرا هم از زمرۀ صوفِیّه قرار دهد!»

گناه مرحوم آِیةالله العظمِی عارف بالله و بأمر الله، استادِ اخلاقِ شِیخ الفقهاء و خاتم المجتهدِین شِیخ مرتضِی انصارِی، مرحوم آخوند ملاّ حسِینقلِی همدانِی ـرضوان الله علِیهـ چه بوده است که باِید او را صوفِی و منحرف و خارج از دِین و شرِیعت قلمداد کنند؟! و اعلان مرحوم آِیةالله شربِیانِی که فرمود:

اگر صوفِی اِین است که اِیشان بدان متّصف است، اِی کاش خداوند مرا هم از زمرۀ صوفِیّه قرار مِی‌داد![١]

از چه دردِی و از چه تحجّرِی و تعصّبِی حکاِیت مِی‌کند؟ بارِی اِین سخن بگذار تا وقت دگر!

مِیزان و ملاک حجِّیت وحِی و الهامات برونِی

بنابراِین نه مِی‌توان به‌طور کلِّی و ِیک‌جانبه و دربست آنچه را که انسان به‌واسطۀ تفکّر و تعقّل بر مبناِی منطقِی و ترتِیب قضاِیاِی قطعِیّه و حصول نتِیجۀ علمِی بدان دست مِی‌ِیابد، از درجۀ اعتبار ساقط دانسته و حجِّیت آن را مورد تردِید و تشکِیک

[١]. مهر تابان، ص ٣٢٢.