افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٦٧ - شعر مرحوم علاّمه طهرانِی در باب مظهرِیّت أتم بودن انسان کامل براِی حق تعالِی

٢. ولِیکن اتّصال ِیک نفس به عقول مفارقه و مجرّدات درصورتِی‌که با تفسِیر و بِیان صحِیح ذکر شود، اشکال و اِیرادِی ندارد و با فرض مسئلۀ بالا متفاوت مِی‌باشد.

٣. همِین‌طور فناء در ذات پروردگار از جهت برهان و ادلّۀ عقلِیّه اِیراد و منعِی ندارد.

٤. زِیرا آنچه محال و ممتنع است اِین است که دو چِیز با حفظ هوِیّت ذاتِی و استقلال در وجود و تشخّص، تبدِیل به ِیک تعِیّن و تشخّص و هوِیّت خارجِی گردند، نه اِینکه آن دو چِیز إنِّیّت و استقلال خود را از دست بدهند و ِیک هوِیّت و إنِّیّت جدِیدِی پدِید آِید بدون آنکه از وجود آن دو اثرِی و ماهِیّتِی باقِی مانده باشد.

٥. صدق در قضِیّه بِین موضوع و محمول در صورت امتزاج موضوع ِیا وصل آن و ِیا استحالۀ آن در محمول مِیسّر خواهد شد.

٦. پس در حمل هوهو از جهتِی وحدت و از جهتِی کثرت ولو اعتباراً باِید لحاظ شود.»

سجدۀ ملائکه بر آدم نه به‌واسطۀ وجود نفس حِیوانِی و نباتِی و تفکّر در مسائل اجتماعِی و اسباب طبِیعِی و دنِیوِی و پرداختن به امور روزمرّه و زندگانِی در اِین سراِی فانِی، است که اِین از آنِ همگان است و حِیوانات در اِین قسمت مانند ما مِی‌باشند؛ بلکه به لحاظ حِیثِیّت الهِی و جنبۀ ربط ربوبِی آن است، که چنانچه به فعلِیّت و بروز و ظهور در آِید به ِیک حقِیقت علمِی لاِیتناهِی و قدرت لاِیتناهِی و حِیات لاِیتناهِی تبدِیل مِی‌شود.

شعر مرحوم علاّمه طهرانِی در باب مظهرِیّت أتم بودن انسان کامل براِی حق تعالِیٰ

و چه خوب در اِین‌باره، حضرت والد معظم ـروحِی له الفداءـ در چکامۀ ماندگار خوِیش دربارۀ حضرت سِیّدالشّهدا علِیهالسّلام که چکِیدۀ عالم وجود و مظهر اتمّ انسان کامل است، فرمود:

آرِی، مطلب همِین است و بس، و حقِیقت همِین است و بس!

لاِیتناهِی بودن حقِیقت علمِی انسان کامل