افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٢٢ - برداشت نادرست صاحب مقاله از فرماِیش مرحوم علاّمه طباطبائِی در صورتپردازِی پِیامبر بر وحِی
|
اِین همه عکس مِی و
نقش مخالف که نمود |
||||
|
ِیک فروغ رخ ساقِی
است که در جام افتاد[١] |
||||
همۀ اعِیان موجوده در عالم تکوِین به ِیک اراده از ِیک منشأ بِیصورت و بِیماهِیّت و بِیهِیئت تنزّل ِیافتهاند.
اتّحاد صورت وحِیانِی با صورت تعِیّنِی و خارجِی اشِیاء
و بر اِین اساس، چگونه ممکن است نزول ارادۀ پروردگار در تکوِین اعِیان خارجِی، چه مادِّی و چه برزخِی و مثالِی و چه قضاِیاِی مربوط به عالم قِیامت، بر ِیک شِیوه و منش خاص صورت پذِیرد، امّا ارادۀ پروردگار در نزول وحِی نسبت به همان قضاِیا و حقاِیق نحو دِیگرِی باشد؟ آِیا اِین ممکن است؟! ِیعنِی پِیامبر الهِی و ِیا اولِیاِی حق که چشم ملکوتِی آنها نسبت به عالم آخرت و ِیا قضاِیاِی عالم دنِیا باز شده است، حقِیقتِی را که در درون خود مشاهده مِیکنند به ِیک نحو باشد، و وقتِی با آن حقِیقت در خارج روبهرو مِیشوند او را به شکل و صورت دِیگرِی درست خلاف صورتِی که در وحِی دِیدهاند مشاهده کنند؛ آِیا اِین مسئله معقول است؟
برداشت نادرست صاحب مقاله از فرماِیش مرحوم علاّمه طباطبائِی در صورتپردازِی پِیامبر بر وحِی
بارِی، مرحوم علاّمه طباطبائِی ـچنانچه صاحب مقاله فرماِیش او را در مقابل قرآن مِیفهمد و او را به اتّهام روِیکردِی معارض با قرآن متّهم مِیکند، و آنگاه نتِیجه مِیگِیرد که وحِی با تخِیّل و صورتپردازِی پِیامبر نازل شده است، نه به سِیره و روش طبِیعِی و اصلِی خود[٢]ـ سخنِی غِیر از آنچه در قرآن بدان تصرِیح شده است ندارند! مگر در خود قرآن تصرِیح نشده است که ملائکه به صورت انسان بر زمِین نازل شدهاند؟ اگر در ِیک آِیه از بال ملائک سخن رفته است، در موارد مختلف از تمثّل بشرِی فرشتگان صحبت شده است؛ پس چگونه است که ما باِید از اِین همه آِیات چشم بپوشِیم و فقط آِیهاِی را که از بال ملائکه سخن بهمِیان آورده است بگِیرِیم و سخن خود را براساس تفسِیر غلط و باطل از آِیه ـکه صورتسازِی نفس پِیامبر استـ به کرسِی بنشانِیم؟
[١]. دِیوان حافظ، غزل ١٧٧.
[٢]. رجوع شود به مقالۀ کلام محمّد صلِّی الله علِیه و آله و سلّم.