افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٠٩ - نقد و بررسِی صحّت استناد اشعار عرفاِی الهِی و ساِیر شاعران به عالم غِیب

انشاءِ شعر مِی‌پرداخته است.

و ِیا در وقتِی که فرزدق شاعر در مسجدالحرام مِی‌بِیند که چگونه خلِیفۀ جائر و سفّاک اموِی، هشامبن عبدالملک، در مقام پاسخ‌گوِیِی از مقام و منزلت حضرت سجّاد زِین‌العابدِین علِیهالسّلام، خود را به تجاهل و ناشناختِی مِی‌زند، و او در مقابل امام علِیهالسّلام و خلِیفۀ بِی‌حِیا برمِی‌خِیزد و آن قصِیدۀ غرّاء را در وصف حضرتش مِی‌سراِید و چنِین مِی‌گوِید:

در اِین‌وقت، قطعاً اِین شاعر مورد تأِیِید و تسدِید روح‌القدس قرار گرفته بود.

و ِیا زمانِی که دعبل خزاعِی آن اشعار آب‌دار نغز را در برابر هشتمِین اختر آسمان ولاِیت و امامت، حضرت علِیّبن موسِی الرّضا علِیهماالسّلام انشاد کرد و حضرت به همِین تعبِیر، او را مورد مدح و عناِیت خوِیش قرار داده بودند.[٢]

و ِیا زمانِی که ابونواس، شاعر معروف دربار عبّاسِی، آن اشعار عالِیةالمضامِین را دربارۀ حضرتش انشاء نمود که از جملۀ آن اِین است:

«و شما هستِید آن گروه و دسته‌اِی که در ملأ أعلِی جاِیگاه و منزلت دارِید، و خداِی متعال علم و آگاهِی بر تمامِی رموز و اسرار کتاب مبِین را فقط به شما عناِیت و مرحمت فرموده است، و نِیز هرچه که از ناحِیۀ پِیامبران سلف نازل شده است، در وجود شما حِیازت گشته است.»

در اِین وقت، قطعاً از جانب روح‌القدس مؤِیّد و مسدّد بوده است؛ امّا نه در

[١]. أعِیان الشِّیعة، ج ١، ص ٦٣٤؛ ج ١٠، ص ٢٦٩.

[٢]. عِیون الأخبار الرّضا علِیهالسّلام، ج ٢، ص ٢٦٥؛ کمال الدِین و تمام النعمة، ج ٢، ص ٣٧٢؛ الکفاِیة الأثر، ص ٢٧٦.

[٣]. عِیون أخبار الرّضا علِیهالسّلام، ج ٢، ص ١٤٣، با قدرِی اختلاف.