افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٧٦ - معِیار و مقِیاس قضاوت نسبت به مطالب عرفا و بزرگان

دور افکنِیم و اشعارِی که در مناقب آل پِیامبر سروده‌اند انکار کنِیم و اِین همه مبالغ و فرصت‌ها تضِیِیع نماِیِیم و وقت خود و بقِیّه را صرف در اِین کنِیم که اِینها سنِّی بوده‌اند و مخالف اهل‌بِیت! اِین همان مسخ شدن در هوِی و أنانِیّت است، خواه در لباس سنّت نمودار شود، خواه در لباس و نقاب تشِیّع؛ هر دو ِیکِی است.

مرد حق، آن است که مطلبِی را که از بزرگِی مشاهده مِی‌کند اگر منطبق با مبانِی و اصول مکتب اهل‌بِیت بود بپذِیرد و احترام بگذارد، و اگر مخالف بود و مِی‌توانست حمل بر جهات صدورِیّه از تقِیّه و غِیره بنماِید باِید انجام دهد، و اگر نتوانست باِید آن را رد نموده و نپذِیرد؛ هرکه مِی‌خواهد باشد، فرقِی نمِی‌کند. و در اِین‌صورت است که قضاوت انسان صورت دِیگرِی به خود خواهدگرفت و انسان خود را از مواهب و الطاف بزرگان محروم نخواهد ساخت.

افرادِی که در اِین قضاوت پا از حدّ خود فراتر مِی‌نهند و از حرِیم معرفتِی و علمِی خوِیش تجاوز مِی‌کنند، بدانند که ساِیرِین نه‌تنها از جهت مراتب قدس و تقوا بر آنها پِیشِی دارند بلکه از جهات علمِی و وسعت اطّلاعات، با آنها قابل مقاِیسه نمِی‌باشند؛ و مقتضِی انصاف علمِی و رعاِیت احتِیاط، حزم و تأمّل در اِین مطالب است.

از خداوند منّان توفِیق سداد و هداِیت و متابعت از شاهراه مستقِیم و مکتب راستِین اولِیاِی حق و لواداران توحِید بالأخص حضرات معصومِین علِیهم الصّلاة و السّلام را خواستارم.

(وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ).[١]

شنبه، بِیستم محرم الحرام سنۀ ِیکهزار و چهارصد و سِی هجرِی قمرِی، بلدۀ طِیبۀ قم، عش آل‌محمّد و کرِیمۀ اهل‌بِیت حضرت فاطمه معصومه سلام الله علِیها

و أنا الراجِی عفو ربّه

سِیّد محمّدمحسن حسِینِی طهرانِی

[١]. سوره هود (١١) آِیه ٨٨.