دستارِی دل و دِین نمِی‌سپارد و به هِیچ آستانِی پِیشانِی نمِی‌ساِید، و نعمت‌هاِیِی که افراد عادِی به دنبال آن در مقام اطاعت و انقِیاد پروردگار برآمده‌اند، از قبِیل حور و قصور، در مخِیّلۀ او خطور نمِی‌نماِید و طبق فرماِیش حضرت سجاد علِیهالسّلام در مناجات مرِیدِین به خداِی متعال عرضه مِی‌دارد:

کلام امام سجاد علِیهالسّلام در شرح حال مجذوب سالک

و مَلأتَ لهم ضَمائِرَهُم مِن حُبِّکَ و رَوَِّیتَهُم مِن صافِی شِربِکَ، فَبِکَ إلِی لَذِیذِ مناجاتِکَ وَصَلُوا، و مِنکَ أقصَِی مَقاصِدِهِم حَصَّلُوا...

تا اِینکه مِی‌فرماِید:

فَقَدِ انقَطَعَت إلِیک هِمَّتِی و انصَرَفَت نَحوَکَ رَغبَتِی؛ فَأنتَ لاغَِیرُکَ مُرادِی و لَکَ لالِسِواکَ سَهَرِی و سُهادِی، و لِقاؤُکَ قُرَّةُ عَِینِی و وَصلُکَ مُنِی نَفسِی، و إلِیک شَوقِی و فِی مَحبَّتِکَ وَلَهِی و إلِی هَواکَ صَبابَتِی، و رِضاکَ بُغِیَتِی و رُؤِیَتُکَ حاجَتِی و جِوارُکَ طَلَبِی و قُربُکَ غاِیَةُ سُؤلِی....[١]

«پروردگارا، ما را ملحق کن به آن کسانِی که ضمِیر و قلب آنان را از محبّت خود مالامال نمودِی و از چشمه‌سار شراب طهورت آنان را سِیراب ساختِی، پس به‌واسطۀ تو به لذّت مناجات و خلوت با تو دست ِیافتند و از ناحِیۀ لطف و عناِیت تو به بالاترِین مراتب غاِیات و مقاصد خوِیش نائل شدند...

پس به‌تحقِیق همّت و اراده‌ام فقط به سوِی تو منعطف گردِید و شوق و رغبتم به سمت و سوِی تو متوجّه شد؛ پس فقط تو و نه غِیر تو، مراد و مطلوب من مِی‌باشِی، و براِی تو فقط بِیدارِی و بِی‌خوابِی من است و ملاقات تو روشنِی چشم من است و رسِیدن به حرِیم وصل تو آرزوِی من است، و به سوِی تو شوق و تمنّاِی من است و در محبّت تو است دلباختگِی من، و رسِیدن به دِیدار تو غرض و هدف من است و خشنودِی تو مقصد من است و زِیارت تو حاجت و درخواست من است، و در کنار تو بودن مطلوب من است و نزدِیک تو جاِی گرفتن نهاِیت خواهش و سؤال من است....»

[١]. مفاتِیح الجنان، مناجات المرِیدِین؛ بحار الأنوار، ج ٩١، ص ١٤٧.