افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٧٤ - مکتب شِیعه مکتب اطاعت و انقِیاد در برابر حق

امّا مکتب شِیعه خود را پِیرو روش و سِیرۀ اولِیاِی دِین و والِیان امر و ولاِیت مِی‌داند، و تخطِّی از منهاج و ممشاِی صاحبان شرِیعت را بر خود حرام مِی‌شمرد و عمل خود را باطل مِی‌پندارد.

مکتب شِیعه مکتب اطاعت و انقِیاد در برابر حق

مکتب شِیعه مکتب اطاعت و انقِیاد در برابر حق است، و حق در هرجا و هر زمان و نزد هر فردِی باشد آن را بر خود فرض مِی‌شمرد و هِیچ ابائِی از تطبِیق کردار بر آن ندارد و هراسِی به خود راه نمِی‌دهد.

مکتب شِیعه مکتب عبودِیّت است و عبد در قبال اوامر مولا، از خود نظرِی ندارد و اظهار وجود نمِی‌نماِید و عرض اندام نمِی‌کند و شعارش آِیۀ قرآن است که مِی‌فرماِید:

(قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ)؛[١] «اِی پِیامبر به مردم بگو: اگر خداِی را دوست مِی‌دارِید، پس باِید فقط از من متابعت و انقِیاد نماِیِید تا خدا هم شما را دوست بدارد.»

محبّت خداوند نسبت به بنده‌اش در گرو متابعت آن بنده از رسول و پِیامبرش مِی‌باشد، نه سر خود و از روِی هوِی و هوس کارِی را انجام دادن؛ آن فرد در اِین‌صورت دِیگر بنده نِیست، بلکه آقا است، ارباب است، خود مولا است و مستقل در تصمِیم و تشرِیع است، او در مقابل ارادۀ خداوند قد علم نموده است و اظهار وجود کرده است و مانند شِیطان از اطاعت حضرت حق سر باز زده و تمرّد کرده است و مستحقّ نِیران و عقاب پروردگار گشته است.

ِیکِی از سنّت‌هاِی رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم و ائمّۀ معصومِین صلوات الله علِیهم اجمعِین تفرِیق در نمازها است، ِیعنِی نماز صبح پس از طلوع فجر صادق، نماز ظهر در اوّل زوال خورشِید، و نماز عصر پس از رسِیدن ساِیۀ شاخص به مقدار خود تا اِینکه دو برابر شود، و نماز مغرب پس از استتار قرص خورشِید زِیر

[١]. سوره آل‌عمران (٣) آِیه ٣١.