افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٧٠ - کِیفِیّت نزول وحِیهاِی متعدّد از مبدأ واحد بسِیط

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * حم * وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ * إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ).[١]

«سوگند به کتاب آشکارکننده و بِیانکنندۀ حقاِیق تکوِین و تشرِیع* همانا ما قرآن را به زبان عربِی قرار دادِیم، شاِید که بتوانِید مفاهِیم و حقاِیق آن را درِیابِید* و اِین قرآن در مرتبۀ لوح محفوظ نزد ما مقام و منزلتِی بس رفِیع و متقن دارد.»

آِیا قرآنِی که هنوز از زبان رسول خدا خارج نشده، چگونه در لوح محفوظ مرتبت و منزلتِی رفِیع پِیدا کرده است؟ و اگر ما ملتزم نشدِیم به اِینکه اِین قرآن قبل از اِیراد و قرائت آن توسّط رسول خدا، در مرتبۀ لوح محفوظ ثابت و مستقر بوده است، براِی اِین آِیات چه مفهوم و دلالتِی مِی‌توانِیم تصوّر کنِیم؟ و ِیا اِین رواِیت را که بسِیارِی از علماِی شِیعه که مِی‌توان گفت به نحو متواتر نقل کرده‌اند، چگونه مِی‌توان تفسِیر نمود:

هنگامِی که حضرت بقِیّةالله حجة بنالحسن المهدِی ارواحنا لتراب مقدمه الفداء از والدۀ بزرگوارشان، حضرت نرجس خاتون متولّد شدند، پس از اداء شهادتِین، اِین آِیه را تلاوت کردند:

(وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ * وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُمْ مَا كَانُوا يَحْذَرُونَ)[٢].[٣]

«و ارادۀ ما بر اِین تعلّق گرفته است که بر افرادِی که مورد ستم و استضعاف قرار گرفتند، منّت بگذارِیم و آنان را پِیشواِیان و وارثان زمِین بگردانِیم* و

[١]. سوره زخرف (٤٣) آِیات ١ـ٤.

[٢]. سوره قصص (٢٨) آِیه ٥ و ٦.

[٣]. کمال الدِین و تمام النعمة، ج ٢، ص ٤٢٤؛ الهداِیة الکبرِی، ص ٣٥٦؛ الغِیبة، شِیخ طوسِی، ص٢٣٧؛ روضة الواعظِین، ج ٢، ص ٢٥٧؛ بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٣ و ٢٧.