افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٥٥ - شعار مکتب تشِیّع در متابعت از حق

«علِی پِیوسته با حق، و حق نِیز همواره با علِی است و هِیچ‌گاه از او جدا نخواهد شد. پروردگارا همِیشه حق را در آنجا قرارده که علِی را در آنجا قرار داده‌اِی!»

شعار شِیعه از ابتدا متابعت از حق بوده است[١] و در مقابل، شعار و مرام مخالفِین، مقابله و تعارض با حق و رعاِیت مصالح و منافع دنِیوِی بر رضاِی پروردگار و فلاح اخروِی بوده است.

پارۀ تن رسول خدا با همِین شعار، مِیان در و دِیوار قرار گرفت و فرزندش قربانِی دفاع از حق شد، و غصب خلافت مولاِی متّقِیان نِیز با شعارِ حفظ مطامع دنِیوِی صورت پذِیرفت.

و بر اِین قِیاس تاکنون و پس از اِین در استمرار تارِیخ، اِین دو شعار بر قرار بوده و پِیروان هر دو نِیز پِیوسته در گذر و سِیر اِین دو مکتب مِی‌زِیستند و خواهند زِیست.

در مکتب امام صادق علِیهالسّلام، بحث و تحقِیق و تأمّل و تفکّر، بر سبّ و استهزاء و کتمان و خرده‌گِیرِی پِیوسته غالب و قاهر بوده است.

در مکتب تشِیّع شعار مستمرّ پوِیندگان راستِینش: (فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ)[٢] مِی‌باشد.

در مکتب امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام: «لاتَنظُر إلِی من قال و انظُر إلِی ما قال؛[٣] به گوِینده کارِی نداشته باش و به گفته بِیندِیش!» پِیوسته مطرح بوده است.

و سرّ مطلب در اِین است که: حق هِیچ‌گاه خوف و هراسِی به دل راه نمِی‌دهد و از مقابله با حجّت و دلِیل مخالف نمِی‌هراسد، بلکه پِیوسته در انتظار طرح سؤال و اشکال از جانب مقابل مِی‌نشِیند و با برهان قوِیم و منطق متِین به پاسخ و حلّ مشکل مِی‌پردازد.

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر رجوع شود به امام شناسِی، ج ١، ص ٢١٧ـ٢١٩.

[٢]. سوره زمر (٣٩) آِیه ١٧ و ١٨.

[٣]. غرر الحکم، ح ١٠٠٣٧.