افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٩٦ - مبحث سِی و ِیکم و سِی و دوّم از کتاب الله شناسِی در باب وحدت وجود

روزِی در مجلس مرحوم علاّمه طباطبائِی ـرضوان الله علِیهـ بودم که به مناسبتِی فرمودند:

اگر اِین آقاِیان به ما ِیهودِی و نصارِی بگوِیند، بهتر از اِین است که ما را مورد خطاب: «وحدت وجودِی» قرار دهند![١]

شرح و توضِیح مسئلۀ وحدت وجود و پاسخ به اِیرادها و اشکالات از ناحِیۀ غِیر مطّلعِین، در مبحث سِی و ِیکم و سِی و دوّم از کتاب الله شناسِی حضرت والد معظم ـروحِی فداهـ به طور مستوفاه آمده است؛ بنابراِین ما عِین همان مطلب را در اِینجا ذکر مِی‌نماِیِیم:

مبحث سِی و ِیکم و سِی و دوّم از کتاب الله شناسِی در باب وحدت وجود

أعوذ بالله من الشِّیطان الرّجِیم‌

بسم الله الرّحمن الرّحِیم‌

و صلِّی الله علِی سَِیّدِنا محمّدٍ و آله الطِّیّبِینَ الطّاهرِین

و لعنة الله علِی أعدائِهِم أجمعِین من الآنَ إلِی قِیامِ ِیَومِ الدِّین

و لاحَولَ و لاقوّة إلّا بِاللهِ العلِیِّ العظِیم‌

قال اللهُ الحکِیمُ فِی کتابِه الکرِیم:

(اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ).[٢]

(آِیۀ شصت و دوم، از سورۀ زُمر: سِی و نهمِین سوره از قرآن کرِیم)

«خداوند است آفرِینندۀ تمام چِیزها، و اوست که بر تمام چِیزها حافظ و نگهبان است.»

و پس از اِین آِیه، آِیات مبارکات ذِیل وارد است:

[١]. رجوع شود به توحِید علمِی و عِینِی، ص ٣٢٧.

[٢]. در أقرب الموارد آورده است:

«الوکِیل: فعِیلٌ بمعنِی مفعولٍ، لأنّه مَوکولٌ إلِیه؛ و قد ِیکون للجمعِ و الأُنثَِی؛ و قد ِیکون بمعنِی فاعل إذا کان بمعنَِی الحافظ. و وُصِفَ به اللهُ تعالِی؛ و منه: ”حَسبُنا اللهُ و نِعمَ الوکِیل.“ و قِیل هو هنا بمعنَِی الکافِی الرّازق. و الجمعُ وُکلاء.»