افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٨٧ - عدم منافات خلقت مادِی و بشرِی پِیامبر اکرم با وصول آن حضرت به عالم قدس و مقام تعِیّن اوّل

عنوان ِیک بشر معرّفِی شده است پس آنچه که اختصاص به ذات خدا دارد از آن محروم خواهد بود، مانند اطّلاع بر غِیب و غِیره، و تمام سعِی و تلاش خود را بر همِین لفظ بشر، متمرکز ساخته‌اند و خواسته‌اند مقام والاِی رسول خدا را در حدّ ِیک انسان عادِی و معمولِی پاِیِین آورند و از صفات والاِی حائزِین رتبۀ تجرّد و فناء فِی‌الله محروم نماِیند؛ غافل از اِینکه مقصود از بشرِیّت در اِین آِیه به کِیفِیّت خلقت رسول خدا برمِی‌گردد، نه به حصول مراتب فعلِیّت و کمال در ذات اقدسش.[١]

خلقت رسول خدا همانند ساِیر افراد بنِی‌آدم از خاک و گل است، و مانند خلقت ملائکه که از نور محض بدون شائبۀ مادِّی ابداع گردِیدند و نِیز مانند خلقت اجنّه و شِیاطِین نِیست، و هم‌چنان‌که خداِی متعال فرمود: (إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ)،[٢] و ِیا در آِیۀ دِیگر: (إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ)،[٣] با ساِیر مخلوقات تفاوت دارد؛ و اِین مسئله چه ربطِی به مقام معنوِی و امتِیاز او از ساِیر افراد بشر به‌واسطۀ ارتقاءِ روحِی و رفع نقائص مادِّی و بشرِی و حصول فعلِیّت تامّه در نفس و روح مطهّر او دارد؟!

آرِی، ِیک انسان بِی‌سواد عارِی از فضاِیل اخلاقِی، بشر است و ِیک علاّمۀ نحرِیر با آن وسعت علمِی و اضطلاع معرفتِی نِیز بشر است؛ ِیک فرد لاابالِی فاسد و نفهم و ساقط از صفات و شاخص‌هاِی معنوِی و اخلاقِی، بشر است و ِیک انسان متکامل و صالح و متّقِی نِیز بشر است؛ ِیک فرد عادِی که در تمام مدّت عمر، فقط و فقط گذشت زمان را احساس نموده است و به اندازۀ ذرّه‌اِی بر علم و تقوا و سعۀ

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون آراء عبدالکرِیم سروش پِیرامون ورود خطا در قرآن و محدودِیّت علم پِیامبر اکرم و لحاظ جنبۀ بشرِیّت در آن حضرت که موجب خطا و محدودِیت مِی‌شود، رجوع نماِیِید به مقالۀ بشر و بشِیر.

[٢]. سوره حجر (١٥) آِیه ٢٦.

[٣]. سوره ص (٣٨) آِیه ٧١.