افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٧١ - روش و شِیوۀ صاحب مقاله در پِیوند زدن نقاط ضعِیف و مطرود با اهداف باطل خوِیش

طرح مقاصد واهِیه با عبارات دو پهلو، و حملهوگرِیزِی که نتِیجه‌اِی جز تشوِیش ذهن خواننده از تناقضات و هذِیان‌هاِی مشوّش دربرنخواهد داشت ـو به اِین مسئله تمامِی پاسخ‌گوِیان حتِّی افرادِی که خود او به آنها اِیمان و اعتقاد دارد، اذعان دارندـ شاهد دِیگرِی بر اِین مسئله است.

تمسّک به رواِیات ضعِیف از اهل‌سنّت دربارۀ علم رسول خدا، و رها ساختن صدها رواِیت دِیگر از کتب معتبر شِیعه و بهانه آوردن به اِینکه: «ما به ضعف و وهن اِین رواِیت کارِی ندارِیم، و باکِی نِیست؛ چراکه در طول تارِیخ چه‌بسِیار که به رواِیات ضعِیف تمسّک کرده‌اند!»[١] چِیزِی جز وجود بِیمارِی جهل و عناد و عصبِیّت در نفس اِیشان نمِی‌باشد. آِیا اِینکه در طول تارِیخ افرادِی به رواِیات ضعِیف استشهاد نموده‌اند، موجّه تمسّک شما مِی‌شود؟ اگر مِی‌شود، اِیرادِی بر شما نِیست؛ پس شما هم دنباله‌رو همان‌ها خواهِید بود!

نقل کلام بزرگان از اهل معرفت و عدم فهم آن بِیانات و ِیا تقطِیع آن عبارات، موجب تلقِّیبهقبول نمودن مخاطبِین در آن برداشت‌ها و آراِی باطله است، که اِین خود خِیانتِی است آشکار به ساحت علم و ادب و فرهنگ.

متأسّفانه اِین قلم در اِین برهه اقرار و اعتراف مِی‌کنم که وجود بسِیارِی از مسائل، در رشد و انتشار و نفوذ اِین اراجِیف، مؤثر بوده است و مخاطبِین اِیشان به‌خصوص طِیف جوان که به‌واسطۀ بساطت نفس و عدم اطّلاع علمِی و اعتقادِی کافِی، آمادۀ پذِیرش و قبول اِین‌گونه از فراورده‌هاِی کلِیشه‌اِی منحرفِین و معاندِین و تارِیخمصرفگذشته از دِیر باز مِی‌باشند، با وجود بسترِی مستعد و خلأ اعتقادِی و باور دِینِی و نگرشِی عمقِی به محتوِیات و مفاهِیم شرِیعت، خِیلِی زود جذب اِین افکار و انحرافات خواهند شد، و امثال اِین افراد از اِین خلأ اعتقادِی و علمِی و ابهامات بسِیار سوء استفاده خواهند نمود.

[١]. مقالۀ طوطِی و زنبور، مطلب ششم.