افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٦٣ - ملاک و مِیزان پذِیرش مطالب عرفاء شامخِین

آن براِیش حاصل مِی‌گردِید.[١] او نِیز به اشعار مدح ابوبکر و عمر برخورد کرده بود و از نظرش نِیفتاده بود، امّا وجود اِین اشعار تأثِیرِی در شناخت و معرفت او نسبت به اِین عارف بِی‌مثال و افتخار عالم تشِیّع، به‌وجود نِیاورد.

حوزه‌هاِی علمِیّۀ ما باِید در انتخاب و اختِیار اِین کتاب بِی‌بدِیل به‌عنوان متن درسِی و اصلِی حوزوِی تجدِید نظر کنند، و دقّت و تدبّر در آن را در اولوِیّت از مطالعات و بحث‌هاِی خوِیش قرار دهند.

اِین حقِیر خود اقرار و اعتراف مِی‌کنم که با وجود مطالعات و ممارست در متون اصِیل تشِیّع و منابع اصلِی معرفت در فروع مختلفه و شعب گوناگون، هنوز خود را رِیزه‌خوار خوان بِی‌درِیغ درِیاِی معارفش مِی‌دانم و هر بار که اِین صفحات را تورّق و مطالعه مِی‌نماِیم معناِی جدِیدِی براساس فهم جدِید و مدرکات جدِید براِیم حاصل مِی‌شود.

ملاک و مِیزان پذِیرش مطالب عرفاء شامخِین

کسِی مدّعِی وحِی و عصمت در کلمات محِیِی‌الدِّین و مولانا جلال‌الدِّین بلخِی ـقدّس سرّهماـ نشده است، و سکّۀ عصمت و طهارت فقط به نام چهارده نفر زده شده است و بر اِین اساس، مطالب اِین‌گونه از بزرگان آنجا که با موازِین متقن و ضرورِی و غِیر قابل تردِید مکتب اهل‌بِیت موافق بود مِی‌پذِیرِیم و بر دِیده مِی‌گذارِیم، و هر کجا که با آن موازِین در تعارض بود آن را نخواهِیم پذِیرفت و حمل بر اشتباه و ِیا محمول بر موضع تقِیّه مِی‌نماِیِیم.

مگر فقهاِی ما در طول تارِیخ فقه که با فتاوِی و احکام متقابل صد و هشتاد درجه‌اِی حکم صادر مِی‌نمودند و هنوز نِیز ادامه دارد، کار خلافِی کرده‌اند؟ آِیا آن فقِیهِی که با فتواِی مماثل با فتواِی عامّه حکمِی صادر نماِید، سنِّی مِی‌شود؟

تذکّر به اِین نکته بسِیار ضرورِی و به‌جا است که: هرکسِی باِید در حدّ تخصّص و مِیزان معرفت و سعۀ مطالعاتش بر مسائل و قضاِیا قضاوت کند و پا از حرِیم مجاز

[١]. مطلع انوار، ج ٢، ص ١١٧.