افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٦١ - ضربه واردکنندگان واقعِی بر مکتب اهلبِیت

برشمرد و آن را موجب ثبات و بقاء خلافت اسلامِی دانست، و خلافت بنِی‌امِیّه را موجب عزّت و افتخار اسلام اعلام نمود، و واقعۀ عظماِی غدِیر را ِیک فرع پِیشپاافتادۀ فقهِی، همچون ساِیر فروع مختلفٌفِیها قلمداد کرد؟!

کدام ِیک از اِین دو طِیف کمر علِی را شکستند؟!

آِیا آن فقِیهِی که با انکار هجوم عمر به خانۀ فاطمۀ زهرا و آتش زدن درب خانه و قتل حضرت محسن بِین در و دِیوار و کشته شدن دخت پِیامبر، موجبات خشنودِی و خرسندِی زعماِی اهل‌سنّت و علماِی وهّابِی را فراهم نمود و خدمتِی که به آنها نمود در طول هزار و چهارصد سال کسِی چنِین نکرد، ضربه بر فرق مولاِی متّقِیان وارد ساخت، ِیا کسانِی چون مولانا و محِیِی‌الدِّین و امثال اِینها؟!

آِیا کسانِی که براِی تحقّق وحدت خِیالِی و پوشالِی، قلم بطلان بر مبانِی و اصول مسلّم تشِیّع مِی‌کشند و در خوش خدمتِی به مرام و مذهب اهل‌سنّت، حتِّی از خود آنان جلوتر و پِیش‌قدم‌تر افتاده‌اند، مبلّغ و منادِی تشِیّع هستند؛ امّا دلاور مردان عرصۀ معرفت و فرهِیختگان و مشعل‌داران وادِی بهاء و عظمت و تجرّد و توحِید، از خوان لاِیزال ولاِیت محروم و بِی‌نصِیب‌اند؟

بحمد الله امروزه دِیگر دغدغۀ وحدت و مسالمت بِین دو مذهب از مِیان رفته است، و با هداِیا و تحفه‌هاِیِی که از سوِی علماِی شِیعه به جانب اهل‌سنّت هر روز و هر ساعت، روان است، جاِی هِیچ‌گونه نگرانِی و تشوِیش خاطر نمِی‌باشد، و با اِین وضعِیّت که به پِیش مِی‌روِیم، نه‌تنها آن آرزو و اُمنِیّه محقّق بلکه فرسنگ‌ها از آنان جلو افتاده‌اِیم!

روزِی ِیکِی از همِین فقِیهان با انکار فدک، و دِیگرِی با انکار زِیارت عاشورا و سوّمِی با انکار زِیارت ناحِیه و چهارمِی با انکار عصمت از امام علِیهالسّلام و پنجمِی با انکار علم غِیب امام علِیهالسّلام و همِین‌طور هر روز برگِی زرِّین بر افتخارات شِیعه مِی‌افزاِیند و آن را نزد مخالفِین و جوامع علمِی سربلند و سرافراز مِی‌نماِیند!!