از بِیانات گذشته کاملاً واضح گردِید که مطالبِی را که گوِیندۀ اِین نظرِیّه در مورد آِیات رجم شِیاطِین بر هِیئت قدِیم حمل کرده و از اِینجا نتِیجه‌گِیرِی نموده است که:

پس براساس هِیئت جدِید، اِین آِیات باِید اشتباه و براساس فرهنگ و دانش زمان نزول وحِی نازل شده باشند.[١]

صددرصد غلط و باطل است؛ زِیرا هِیچ ارتباطِی بِین هِیئت قدِیم و جدِید در انطباق اِین آِیات بر آنها وجود ندارد، و حال اگر کسِی اِین ارتباط را اِیجاد نموده است، ناشِی از عدم ادراک و معرفت صحِیح خود اوست و ربطِی به وحِی و قرآن ندارد. چه اِینکه در اِین زمان نِیز هستند افرادِی که هنوز بر قِوام و ثبات هِیئت قدِیم اصرار مِی‌ورزند.

و همِین‌طور مسئلۀ جن‌زدگِی که برخِی آن را حمل بر فرهنگ جاهلِی نموده‌اند، و قبلاً ذکر شد که اِین موضوع نه‌تنها در زمان گذشته، که در زمان حال از بدِیهِی‌ترِین مسائل به‌شمار مِی‌رود،[٢] و جاِی بسِی شگفتِی است که چگونه برخِی با اِین همه آثار و شواهد و قرائن که حتِّی غرب و مغرب زمِین نِیز به وجود آن اقرار و اعتراف نموده‌اند، باز در مقام توجِیه و تأوِیل اِین آِیات برمِی‌آِیند و آن را حمل بر نوعِی اصابت دِیو به انسان براساس معرفت و بِینش زمان جاهلِیّت نموده‌اند؟!

نقد نظرِیّۀ صاحب مقاله در دخالت شخصِیّت پِیامبر اکرم در کِیفِیّت نزول وحِی

مدّعاِی صاحب مقاله در دخالت شخصِیّت پِیامبر در کِیفِیّت نزول وحِی

و امّا مسئله بسِیار مهم و بحث‌انگِیزِی که صاحب مقاله، اصل و اساس مباحث خود را بر آن مسئله بنا نهاده و مِی‌توان گفت که: تمامِی آنچه در اِین گفتار آمده است، از اِین تفکّر و اِیده نشئت گرفته است، و هم خود و هم ساِیر افراد را در مقام پاسخ به رنج و تعب و زحمت انداخته است، مسئلۀ دخالت شخصِیّت پِیامبر در کِیفِیّت نزول وحِی است و اِینکه:

قرآن مِیوه و ثمرۀ وجودِی نفس رسولالله مِی‌باشد و همچون مِیوۀ آلبالو که ثمرۀ وجودِی درخت آلبالو است، قرآن نِیز زاِیِیده و متولّد و بروز و ظهور شخصِیّت و تشکّل وجودِی آن حضرت بوده است!

[١]. برگرفته از مقالۀ طوطِی و زنبور، مطلب ششم.

[٢]. رجوع شود به ص ٤١٦.