افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٧٧ - نمونههاِیِی از سنّتهاِی کنار گذاشته شده

وسِیلۀ فِیلم‌بردارِی بسِیار بزرگ وارد صحنه شد و شروع کرد از افراد و علماء و ائمّۀ جماعات ِیکبهِیک تصوِیر برداشتن. و همِین‌طور جلوِی تک‌تک افراد حرکت مِی‌کرد و عکس مِی‌گرفت، و بعد به مِیان جمعِیّت آمد و شروع کرد از ساِیر افراد عکس گرفتن، و طبعاً اذهان متوجّه حضور او گردِید و دِیده‌ها به سمت او متماِیل گشت و از توجّه به روضه و مقتل منصرف گردِید و حال و هواِی مجلس تغِیِیر کرد و آن اثر و نشاط و روحانِیّتِی که به‌واسطۀ ذکر مصائب سالار شهِیدان کم‌کم بر مجلس نازل مِی‌شد، به ِیک‌باره رخت بر بست و محفل تبدِیل به ِیک مجلس تئاتر و فِیلم‌بردارِی شد.

من که از اِین واقعه بسِیار متأسف و ناراحت بودم، از جا برخاستم و از منزل خارج شدم، و هنگام رفتن گفتم: آِیا اِین قسم مجلس اقامه کردن، اهانت به حضرت سِیّدالشّهدا علِیهالسّلام نِیست؟!

برگزارِی مجالس هفت و سال در سنّت معصومِین علِیهمالسّلام نبوده است، و مجلس چهل فقط اختصاص به سِیّدالشّهدا علِیهالسّلام دارد و حتِّی براِی شخص رسول خدا نِیز گرفته نمِی‌شود و قطعاً از جمله سنن مذمومه در نزد شارع است و مسلمِین باِید از اِین مراسم، به‌خصوص مجلس چهل بپرهِیزند.[١]

در تشِیِیع جنازه مستحب است مشِیّعِین پشت سر جنازه حرکت کنند، و جلوِی جنازه حرکت کردن کراهت شدِید دارد.[٢]

امروزه همۀ اِین سنن ترک شده است و جاِی آن را تظاهر و هوِی گرفته است. مردم به‌جاِی تنبّه و به صدا در آمدن زنگ بِیدار باش در اعماق جانشان در مواجهه با اِین فرصت‌هاِی طلاِیِی و اندِیشِیدن به مَآل و عاقبت أعمال خود در دنِیاِی فانِی و در

[١]. توضِیح اِین مطلب در کتاب اربعِین از اِین قلم آمده است.

[٢]. وسائل الشِیعة، طبع آل البِیت، ج ٣، ص ١٤٨؛ طبع اسلامِیه، ج ٢، ص ٨٤٢، باب استحباب المشِی خلف الجنازه.