افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٦٣ - سرچشمه گرفتن سخنان رسول خدا از نفس متّصل به ملإ أعلِی

و بنده عرض مِی‌کنم: اضافه بر اِین، منظور از خط اِینجا صرف عارض محبوب و معشوق است، نه به معناِی خط و خال که دربارۀ اشِیائِی که بدِین وصف متّصف‌اند مِی‌آِید.

حال ببِینِید ِیک استاد دانشگاه و متخصّص در ادب فارسِی و بلاغت در ادباء و بلغاء، چگونه با طرز تفکر خوِیش اِین‌چنِین ره به خطا مِی‌رود و خواستار تغِیِیر در شعر شاعر بِی‌بدِیل و عارف بِی‌نظِیر مِی‌گردد.

و بر اِین اساس، چنانچه هر کس بخواهد آِیه‌اِی از آِیات را بنا بر سلِیقۀ خود حذف و اضافه نماِید و کلمه‌اِی را خطا و ناصواب پندارد درحالِی‌که همِین کلمه در نظر دِیگران بسِیار به‌جا و متقن است، بنابراِین دِیگر قرآنِی باقِی نمِی‌ماند و باِید ادباء عرب و بلغاء را جمع نمود و مطابق با شراِیط روز، همان مفهوم و روح وحِی را در قالب انشائِی جدِید و متنِی نوِین عرضه داشت!

سرچشمه گرفتن سخنان رسول خدا از نفس متّصل به ملإ أعلِیٰ

هشتم: از طرفِی دِیگر، شخصِیّت رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم که به قول شما برگرفته از شراِیط محِیط و دِیالوگِی بوده است که بِین او و تجربه با اطرافِیان و حوادث روز اتّفاق افتاده است، چرا در ساِیر سخنان او که در خطاب با مردم اِیراد مِی‌فرمود، اِین‌چنِین نمود و ظهور نداشت و کلماتش و عباراتش با کلمات و عبارات قرآن به چه جهت تفاوت مِی‌نمود؟

اِینک سخنان و خطبه‌هاِی رسول خدا در مِیان ما موجود است و همۀ آن سخنان از نفس متّصل به ملأ أعلِی سرچشمه گرفته و ناشِی شده است و همۀ آنها حائز اهمِّیت و قابل متابعت و اهتداء است؛ امّا اگر آنها را در کنار آِیات قرآن قرار دهِیم کاملاً به افتراق و اختلاف سبک و سِیاق و ترکِیب پِی خواهِیم برد، درحالِی‌که اِین خطبه‌ها در آخر عمر آن حضرت بوده است و آِیات قرآن بسِیارِی در ابتداِی رسالت و در سال‌هاِی

[١]. همان، غزل ١٤٩.