افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٨٧ - شراِیط و موازِین نقد محقّقانه و عالمانه

بسم الله الرّحمن الرّحِیم

شراِیط و موازِین نقد محقّقانه و عالمانه

پِیش از پرداختن به نقد مسائل از جانب طرفِین، متذکّر مِی‌گردد که اِین قلم از طرح مطالب نامناسب و تعابِیر ناخوشاِیندِی که از ناحِیۀ هر دو طرف در پاسخ به ِیکدِیگر آمده است، صرف نظر مِی‌نماِید و به صحّت و بطلان موارد اتّهام در هر دو سوِی اِین معرکه، کارِی ندارد و قضاوت را به عهدۀ خوانندگان و مطّلعِین از جرِیانات و حوادث گذشته و حال، واگذار مِی‌کند؛ که تارِیخ خود گوِیاترِین و مبِیّن‌ترِین امر در وضوح قضاِیا و حوادث نهفته در درون خوِیش است. امّا آنچه به نحو اجمال و اشاره ناگزِیر از ابراز آن است، اِینکه:

متأسّفانه روش و سِیرۀ ارباب دانش و بِینش در برخِی از پاسخ‌ها، که همانا نقد محقّقانه و عالمانه، بدون اشاره و تصرِیح به مسائل جانبِی و انحرافِی و طرح مطالب شعارگونه و کناِیه‌آمِیز و جرِی قلم بر سِیاق تهدِید و ارعاب است، رعاِیت نگردِیده، و همِین نکته موجب طرح بسِیارِی از مسائل غِیر ضرورِی و ناراحت‌کننده شده است، که اِی کاش چنِین نمِی‌بود و طرفِین به دور از پرداختن به اِین مطالب، به اصل نقد در مبانِی علمِی و اعتقادِی مِی‌پرداختند و از خرده‌گِیرِی و تعابِیر موهِن به ِیکدِیگر پرهِیز مِی‌نمودند تا حلاوت و ملاحت مباحث علمِی و کلامِی و فلسفِی، خاطر دانش‌پژوهان و ارباب فضل و فضِیلت را بِیشتر شِیرِینِی و انبساط بخشِیده، از تکدّر خاطر و غلبۀ احساسات بر موازِین عقل و منطق، جلوگِیرِی مِی‌شد.