افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٧٢ - فرماِیش قرآن کرِیم در حقِیقت و کِیفِیّت ماهوِی وحِی

بنابراِین، حقِیقت وحِی ـبرخلاف آنچه تا به حال مِی‌پنداشتِیمـ ِیک معنا و مفهوم کلامِی نِیست که جبرائِیل آن را احساس کند و سپس آن معنا را با خود به زمِین آورد و در گوش پِیامبر، آن را بخواند.

فرماِیش قرآن کرِیم در حقِیقت و کِیفِیّت ماهوِی وحِی

از جمله مواردِی که در قرآن کرِیم، به وحِی و کِیفِیّت ماهوِی آن اشاره شده است، آِیۀ شرِیفۀ سِی و نه از سورۀ اسراء مِی‌باشد:

(ذَلِكَ مِمَّا أَوْحَى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَدْحُورًا).[٣]

«اِین از آن جمله چِیزهاِیِی است که پروردگارت از معانِی حِکَمِی و مبانِی اخلاقِی به تو وحِی فرستاده است. و غِیر از خداِی واحد متعال، خداِی دِیگرِی را شرِیک در تأثِیر و تسبِیب قرار مده، که در اِین‌صورت به رو در آتش جهنّم درخواهِی افتاد درحالِی‌که مورد سرزنش و رانده شده خواهِی بود.»

اِین آِیۀ شرِیفه، پس از آِیاتِی وارد شده است که همگِی متضمّن دستورات اخلاقِی و روش پسندِیدۀ زندگِی و معاشرت در حِیات دنِیوِی است. در آِیات پِیشِین،

[١]. خ ل: چشمه چشمه از جبل، خون آمدِی.

[٢]. مثنوِی معنوِی، دفتر دوّم.

[٣]. سوره إسراء (١٧) آِیه ٣٩.