غضب او صرف کنند و عمر گران‌ماِیه را به‌جاِی استفاده و بهره‌ورِی در مسِیر کمال، به صرف لاطائلات و اباطِیل و عالم توهّم و خِیال بگذرانند و با دست تُهِی از نفحات و نغمات الهِی و فوز و نجاح، رخت از اِین عالم به سراِی عقوبت و جزا بسپارند؛ و در اِین صورت با نداِی: (يَا حَسْرَتَا عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ)،[١] به استقبال عذاب الهِی و مِیزان اعمال و کردارشان رهسپار مِی‌شوند، و آن ولاِیت شِیطان در تخرِیب نفوس و اضمحلال استعدادهاِی خدادادِی و بطلان عمر، در حقّ آنان محقّق خواهد شد.

کِیفِیّت نزول وحِی الهِی بر اجسام زمِینِی و أجرام سماوِی

ِیکِی دِیگر از مصادِیق وحِی، تعِیِین برنامه و تنظِیم امور و تدبِیر أجرام سماوِی در آسمان‌هاِی هفت‌گانه است که خداوند در قرآن آن را به شکلِی زِیبا بِیان مِی‌کند:

(ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ * فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ).[٢]

«سپس خداِی متعال به کار آسمان پرداخت درحالِی‌که آن به شکل دود و بخار بود، پس به آسمان و زمِین خطاب فرمود: ِیا با مِیل و رغبت و ِیا با اکراه و کلفت در تحت اراده و اختِیار و تصرّف من درآِیِید! هر دو گفتند: ما به اطاعت و انقِیاد تو با شوق و رغبت گردن مِی‌نهِیم * آنگاه خداوند آسمان‌ها را به هفت مرتبه تقسِیم فرمود، و در هر آسمان تدبِیر و نظامش را به نفس و باطن آن آسمان وحِی نمود. و ما آسمان دنِیا را با ستارگان زِینت بخشِیدِیم و در تحت حفظ و حراست خود قرار دادِیم. و اِین است مشِیّت و تقدِیر پروردگار با عزّت و علم و آگاه به همۀ جوانب و امور.»

و ِیا در سورۀ زلزلة مِی‌خوانِیم:

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا * وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا *

[١]. سوره زمر (٣٩) آِیه ٥٦.

[٢]. سوره فصّلت (٤١) آِیه ١١ و ١٢.