زمزمۀ اغوائِی از فردِی به گوشش بخورد و تا شِیطان بخواهد به ِیک صورت، مختصر تردِیدِی در راه و مسِیر و اهداف و برنامۀ او اِیجاد کند، فوراً جنودالرّحمان و ملائکۀ پروردگار با گرزهاِی آتشِین چنان بر سر فتنه‌گر بکوبند که خِیال اغواء و اضلال او را براِی همِیشه از سر به‌در کند، و نور اِیمان و ِیقِین را چنان در قلب و نفس و سرّ او به‌پا دارند که اگر از اِین پس هزاران هزار نفر مطلبِی گفتند، همه را از گوش خود به‌در آورد و هِیچ اعتنا و توجّهِی به آن ننماِید.

و اِین است همان وحِی الهِی که خداوند بر قلب مؤمنِین و معتقدِین راستِین به راه و صراط خود افاضه و عناِیت مِی‌کند و به‌واسطۀ آن، نفوس مستعدّۀ آنان را در مسِیر تربِیت و سلوک إلِی‌الله به مراتب فعلِیّت و محوضت تجرّد و نور مِی‌رساند، و وعدۀ الهِی نسبت به مؤمنِین که: با وصول به مقام اخلاص، به طور دائم و ابدِی از دسترس شِیطان به دورخواهند ماند، عملِی مِی‌شود:

(قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ)؛[١] (لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ)؛[٢] (إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ).[٣]

کِیفِیّت وحِی شِیطانِی بر منحرفِین از حق و صراط مستقِیم

و امّا نعوذ بالله اگر فردِی از دسته و گروه دوّم باشد و ارتباط خود را با خدا قطع نموده باشد، در اِین حال شِیطان زمام امور او را به دست مِی‌گِیرد و در ذهن و نفس او از وساوس خود القا مِی‌کند و بدون اِینکه آن شخص در فکر ترتِیب امورِی باشد مِیل به گناه و خلاف و مفاسد اخلاقِی و اجتماعِی را در قلب و نفس او اِیجاد مِی‌کند، و در واقعه‌اِی که داراِی وجوه مختلفه و آراءِ متشتّته است مِیل باطنِی او را به سمت نقطۀ خلاف و نتِیجۀ زشت و خلاف رضاِی پروردگار مِی‌کشاند و توجّه به ابناءِ دنِیا را در نفس او قوّت مِی‌بخشد، و ارتباط با افراد صالح و مفِیدِ به حال او را

[١]. سوره ص (٣٨) آِیه ٨٢ و ٨٣.

[٢]. سوره صافّات (٣٧) آِیه ٦١.

[٣]. سوره نحل (١٦) آِیه ١٢٨.