افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٤١ - تفاوت کلمات و اشعار عرفاء بالله با ساِیر شعراء و بلغاء از لحاظ اوصاف ملکوتِی و الهامات الهِی

مرتبۀ علِیا دعوت نموده است، و خود او متعهّد بر رساندن و اِیصال نفوس به اِین مرتبه شده است.

آرِی، اِین شعراء چون: خواجه حافظ شِیرازِی، مولانا جلال‌الدِّین محمّد بلخِی، ملاّ محمّد شمس مغربِی، ابن‌فارض مصرِی و...، با ساِیر افراد و شعراء که هِیچ بوِیِی از انفاس و نفحات عالم قدس به مشامشان نرسِیده است و صرفاً به تنظِیم سجع و قافِیه و مونتاژ مطالب مأخوذه از آثار دِیگران پرداخته‌اند، تفاوت جوهرِی و ماهوِی دارند.

آرِی، آن عارفِی که حقِیقت وجود خود را فانِی در وجود صاحب ولاِیت نموده است و به کنه معانِی و حقاِیق فقرات مناجات مولا امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام رسِیده است و هِیچ خواست و اراده‌اِی در وجود خود جز اراده و مشِیّت صاحب ولاِیت کلِّیۀ الهِیّه، حضرت حجة بنالحسن ارواحنا لتراب مقدمهالفداء باقِی نگذارده است و نفس و سرّ او با نفس و سرّ مولاِی خود معِیّت ابدِی بلکه اتّحاد و وحدت پِیدا نموده است و عاشقانه و والهانه در وصف مولاِیش مِی‌سراِید: