افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢١٩ - امکان ورود خطا و خلاف در مدرکات باطنِی و مکاشفات روحِیّه و نفسِیّه

و بر اِین اساس است که بزرگان طرِیق همواره فرموده‌اند:

از آنجا که امکان ورود خطا و خلاف در مکاشفات روحِیّه و نفسِیّه و نِیز مَنامات و إنباءِ غِیبِیّه کاملاً محتمل و وارد است، لذا شخص بِیننده نمِی‌تواند به آنچه از اِین راه درِیافت کرده است اعتماد نماِید و به آن ترتِیب اثر دهد.

و در اِین راه چه‌بسا افرادِی که از اِین طرِیق دچار انحرافات و اعوجاجات و مهالکِی شدند که دنِیا و آخرت خود را برباددادند و وجود خود را دستخوش بَوار و فنا نمودند. تشخِیص صحّت و سقم اِین مکاشفات و مدرکات فقط و فقط توسّط فرد خبِیر و آگاه به رموز سِیر و سلوک الهِی و مشرف بر شئونات و اطوار نفس و حالات آن، صورت مِی‌پذِیرد و دِیگران را، گرچه از علوم رسمِیّه تا حدودِی بهره‌مند باشند، حقّ اظهار نظر و تفسِیر و تبِیِین اِین مسائل نِیست؛ زِیرا عرصۀ حقاِیق کشف و غِیب از مجال و حوصلۀ ارباب ظاهر و صورت بِیرون است، و آنان قادر بر ارزِیابِی و فهم و تشخِیص اِین حقاِیق نمِی‌باشند.[١]

از باب مثال، نمونه‌اِی در اِینجا ذکر مِی‌کنم: مرحوم حاجِی نورِی ـرحمة الله علِیهـ در کتاب نجم الثّاقب خود که دربارۀ تشرّف افراد خدمت حضرت ولِیّ‌عصر أرواحنا له الفداء تألِیف نموده است، قضاِیاِی بسِیارِی را از تشرّف و ملاقات شِیعِیان با آن حضرت در طول تارِیخ غِیبت آن حضرت در مواقع و ظروف مختلف ثبت و ضبط نموده است؛ و الحق کتابِی است شِیرِین و جذّاب که موجب انبساط روح و توجّه نفوس به سوِی ولاِیت حِیّ و قائم است.

ولِی از مرحوم آِیةالله العظمِی، عارف بالله و بأمرالله حضرت شِیخ محمّدجواد انصارِی همدانِی ـرضوان الله علِیهـ کراراً نقل شده است که فرمودند:

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون معِیار تشخِیص رؤِیاها و مکاشفات صادقه و رحمانِی از کاذبه و شِیطانِی، رجوع شود به شرح فصوص الحکم، قِیصرِی، ص ١١٣؛ الفتوحات المکِّیة، ج ١، ص٢٨٣؛ رساله سِیر و سلوک منسوب به بحرالعلوم، ص ١٧٦، تعلِیقه؛ روح مجرّد، ص ١٣٩.