افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٨٣ - دلِیل شهودِی و تجربۀ تارِیخِی دالّ بر اطّلاع اولِیاِی الهِی بر اسرار عالم هستِی

مِی‌دهد، که دِیگر کار از کار گذشته است و با حسرت و اندوه، کارِی از پِیش نمِی‌برد.

مولانا جلال‌الدِّین بلخِی ـقدّس سرّه العزِیزـ چه خوب و عالِی در اِین‌باره فرموده است:

بارِی، براِی رسِیدن به تجرّد تام و وصول به حقِیقت ذات و انعکاس اسماء و صفات کلِّیه در نفس مجرّد شده و از تعِیّنات فِی‌ماسوِی‌الله گذشته، باِید مراقبه و تزکِیه نمود.

دلِیل شهودِی و تجربۀ تارِیخِی دالّ بر اطّلاع اولِیاِی الهِی بر اسرار عالم هستِی

و امّا از جهت شهود و تجربۀ تارِیخِی، چه نسبت به اولِیاِی الهِی و چه نسبت به معصومِین علِیهمالسّلام، آن‌قدر شاهد و دلِیل بر اِین مسئله وجود دارد که جاِی هِیچ‌گونه شکِّی در احاطۀ علمِی اولِیاِی الهِی بر امور غِیبِیّه و حوادث آِینده، باقِی نمِی‌گذارد؛ و منکر اِین مطلب فقط مِی‌تواند ِیک فرد دِیوانه و معاند بوده باشد.

امروزه بسِیارِی از افراد، حتِّی از ملل و نِحل غِیر مسلمان از هنود و غِیره، هستند که اطّلاع آنها نسبت به صور برزخِیّه و مثالِیّه واقعاً حِیرت‌آور است. داستان موسِیبن جعفر علِیهماالسّلام با آن مرتاض هندِی، که از همۀ حوادث روِی زمِین خبر مِی‌داد، و سپس اختِیار اسلام و در تحت تربِیت قرارگرفتنش نزد آن حضرت، بسِیار معروف و مشهور است.[٢]

[١]. مثنوِی معنوِی، دفتر اوّل.

[٢]. کشکول بحرانِی، ص ٣٥٨. جهت اطّلاع بِیشتر رجوع شود به آِیِین رستگارِی، ص ٥٥.