افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٦٦ - سنّ کم بعضِی از معصومِین هنگام پذِیرش امامت، دلِیل بر عدم تأثِیر حالات شخصِیّه در حقاِیق ولاِیِی

را مات و متحِیّر گرداند؟[١] و در مجلسِی که در منزل امام رضا علِیهالسّلام در مدِینه پس از شهادت آن حضرت تشکِیل گردِید و عموِی آن حضرت مِی‌خواست خود را به جاِی برادرش جا بزند و در جواب سؤال فقهاء پاِی در گل بماند و مستأصل گردِید، حضرت جوادالأئمه در همان سنِین خردسالِی تمامِی مسائل مطرح شده را پاسخ فرمودند و حتِّی گفته شده است که در آن مجلس صدها مسئلۀ فقهِی از حضرتش سؤال شد و همه را پاسخ فرمودند، و بدِین جهت مسئلۀ امامت و ولاِیت آن حضرت بر همه ظاهر و آشکار گردِید.[٢]

و ِیا در مسئلۀ ولاِیت و امامت حضرت بقِیّةالله که در سن پنج سالگِی اتّفاق افتاد و از نظر تارِیخِی شکِّی در اِین مطلب راه ندارد، چگونه ممکن است براساس اِین نظرِیّه، ِیک طفل پنج ساله مسئولِیّت امامت و زعامت امّت را پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت عسکرِی علِیهالسّلام به عهده بگِیرد و به‌واسطۀ نوّاب اربعه از پس پردۀ غِیبت صغرِی به تمامِی سؤالات و مشکلات مردم پاسخ دهد؟

نکتۀ محورِی در اِین مبحث اِینجاست که: ِیا باِید ما تارِیخ و آنچه را که به ثبت مسلّم رسِیده است بپذِیرِیم و به اِین توالِی ملتزم شوِیم، و ِیا اِینکه هر واقعۀ تارِیخِی را به‌کلِّی منکر شوِیم، که ظاهراً راه دوّم سهل‌تر و از خطر مواجهه با سؤال و نقد و کنکاش دورتر است.

و حتِّی مهم‌تر از همۀ اِینها، جرِیان حضرت عِیسِی علِیهالسّلام که فرمود: (إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا)[٣] چگونه توجِیه مِی‌گردد درحالِی‌که او هنوز تجربه‌اِی از گذشت زمان و سرد و گرم آن نداشته است. و اگر نزول وحِی بر حضرت عِیسِی و ابلاغ آن به ارادۀ پروردگار جاِیز باشد، چگونه است که بر رسول خدا در سن

[١]. الاحتجاج، ج ٢، از ص ٤٤٣ـ٤٤٩.

[٢]. بحار الأنوار، ج ٥٠، ص ٨٥ و ٨٩ و ٩٩.

[٣]. سوره مرِیم (١٩) آِیه ٣٠.