افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٣٨ - نقد کلام «پِیامبر واردات قلبِیّۀ خود را به سبب انتساب به خدا حجِّیت مِیداد و مِیپذِیرفت»

اِین نه به معناِی آن است که در ساِیر مواقع چنِین نِیست، بلکه براِی انسان کاملاً اِین نکته مشهود است.

علاّمه طباطبائِی: «هر روز مراقبه‌ام بِیشتر باشد، در مطالعات علمِی و مکاشفات روحانِیّه موفّق‌ترم»

مرحوم علاّمه طباطبائِی ـرضوان الله علِیهـ مِی‌فرمودند:

تا زمانِی که انسان از جهت مراقبه و إعمال خلوص و تطبِیق امور بر وفق ماِیرضِیالله تعالِی اهمال ورزد، در تجلِّی حقاِیق علمِیّه بر قلب خود به‌واسطۀ فکر و تعقّل، اخلال ورزِیده است؛ و به هر مِیزانِی که انسان به مسئلۀ مراقبۀ سلوکِیّه اهتمام داشته باشد، فکر و عقل و قلب او در وصول به نتاِیج علمِیّه و نورِیّه، صائب‌تر و نافذتر خواهد بود. و خود من (مرحوم علاّمه) هر روز که مراقبه‌ام بِیشتر و اهتمامم به تحصِیل رضاِی الهِی دقِیق‌تر و رقِیق‌تر باشد، در هنگام مطالعۀ کتب علمِی و نِیز بروز مکاشفات روحانِیّه در نِیمه‌هاِی شب، موفّق‌تر و مورد عناِیت‌تر مِی‌باشم.[١]

و لذا در آِیۀ شرِیفه ٢٨٢ سورۀ بقره مِی‌فرماِید:

(وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ)؛[٢] «کسِی که داراِی ملکۀ تقوا باشد خداوند از علم خود بر او افاضه مِی‌نماِید؛ و خداوند به هر چِیزِی علم دارد.»

و اِین مسئله از قضاِیاِی بدِیهِیّۀ قِیاساتُها معها در بِین ارباب بصِیرت گردِیده است که: شرط ورود واردات عقلِیّه و قلبِیّه، تقوا و اخلاص در فکر و عمل است و بدون آن، هِیچ افاضه‌اِی از جانب ربّ ودود بر ذهن و قلب انسان واقع نخواهد شد.

نقد کلام: «پِیامبر واردات قلبِیّۀ خود را به سبب انتساب به خدا حجِّیت مِی‌داد و مِی‌پذِیرفت»

و اِین نکته که:

پِیامبر الهِی چون واردات قلبِیّۀ خود را از عالم غِیب مشاهده مِی‌نمود نه از جانب خود، لذا به آن حجِّیت داده و مورد پذِیرش قرار مِی‌داد و نِیز در

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون جاِیگاه مراقبه در سِیر و سلوک الِی الله رجوع شود به الفتوحات المکِّیة، ج ٢، ص ٢٠٨ـ٢١٣، الباب السادس و العشرون و مِائة فِی «معرفة مقام المراقبة»، و الباب السابع و العشرون و مِائة فِی «ترک المراقبة».

[٢]. سوره بقره (٢) آِیه ٢٨٢.