خودِی نشان دهند و نوآورِی به رخ دِیگران بکشانند[١] و جاِیِی براِی طرح در مجالس و اذهان براِی خود جستجو کنند، مطلب تازه‌اِی نِیست. چه بسِیار از افراد بودندـچه در کسوت و لباس علم و چه غِیر آنـ که قلم در اِین مزخرفات بسِی راندند و از اِین موهومات، صفحاتِی بر مِیزان اوراق و صحف افزودند؛ اِینهاِیِی که از اهل علم و فضل آمدند و علم ائمّه را انکار نمودند مگر غِیر از همِین دسته از منحرفِین بودند؟!

آرِی، اِینان بشرند و رسول خدا و ائمّۀ معصومِین و اولِیاِی الهِی و عرفاِی بالله هم بشرند، امّا اِین کجا و آن کجا! اِین در قعر آتش و گنداب متعفّن دنِیا و شهوات دستوپا مِی‌زند، و آن زمزمۀ: «لِی معَ اللهِ حالاتٌ لاِیَسَعُها ملَکٌ مُقَرَّبٌ و لانبِیٌّ مُرسَلٌ»[٢] و «لاخَطَرَ عَلِی قلبِ بَشَر»،[٣] سر مِی‌دهد! او از قاذورات و نجاسات کثرات موهومۀ دنِیوِیّه استرزاق مِی‌نماِید، و آن با نفحۀ روح بخش: «أبِیتُ عندَ رَبِّی ِیُطعِمُنِی و ِیَسقِینِی»،[٤] مست تجلِیّات جمال و جلال لاِیزال اوست! او با آرزوِی وصول به شهوات و مطامع نفسانِی و کسب محبوبِیّت‌هاِی شِیطانِی و جمع شدن افراد به دور خود و شهرت و صِیت دنِیوِی و إغواءِ خلق سرگردان از مسِیر حق و به انحراف کشاندن

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون شعارهاِی واهِی نوآوران و اصلاح‌طلبان دِینِی رجوع شود به مقالۀ مجمع زنبوران نه طوطِیان، نسبت روشنفکرِی دِینِی و اصلاحات در گفت‌وگو با عبدالکرِیم سروش؛ مقالۀ عبدالکرِیم سروش در هماِیش دِین و مدرنِیته؛ مبانِی روشنفکرِی دِینِی در گفتگو با عبدالکرِیم سروش: ما، هم به قرآن نگاه نقدِی دارِیم و هم به پِیامبر.

[٢]. بحار الأنوار، ج ٧٩، ص ٢٤٣، با قدرِی اختلاف:

«قال صلِّی الله علِیه و آله و سلّم: ”لِی معَ اللهِ وَقتٌ لاِیَسَعُنِی ملَکٌ مُقَرَّبٌ و لانبِیٌّ مُرسَلٌ.“ ـالخبر.»

[٣]. عوالِی اللآلِی، ج ٤، ص ١٠١؛ بحار الأنوار، ج ٨، ص ٩٢:

«و قد وَرَدَ فِی الصَّحِیحِ عن النّبِیِّ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم أنَّهُ قال: ”إنَّ اللهَ ِیقولُ: أعدَدتُ لِعِبادِیَ الصّالِحِینَ ما لاعَِینٌ رَأت و لاأُذُنٌ سَمِعَت و لاخَطَرَ عَلِی قلبِ بَشَر.“ ـالحدِیث.»

[٤]. مناقب آل أبِی‌طالب، ابن‌شهرآشوب، ج ١، ص ٢١٤؛ عوالِی اللآلِی، ج ٢، ص ٢٣٣؛ بحار الأنوار، ج ٦، ص ٢٠٨؛ ج ١٦، ص ٣٩٠؛ ج ٦٤، ص ٢٥٣.