امّا غذا بايد به مقدارى باشد كه او را سير نمايد و معيار آن هم چيزى است كه در آن شهر متعارف است و همچنين به مزاج او خوش بيايد سازگار باشد، و هر چيزى كه اگر نخورد، مريض مى‌گردد و امّا خورش هم همانند غذاست و بايد براى امثال او همانند عرف و عادت شهر برخورد گردد، و همچنين است بايست عادت او نيز در نظر گرفته شود، حتى اگر عادت غالب او خوردن گوشت باشد، مثلًا واجب است كه آن را براى زن مهيا نمايد و همچنين چيزى كه اگر نخورد مريض مى‌شود نيز به آن اضافه مى‌گردد، ولى ظاهراً نسبت به هر چه كه به آن عادت كرده است مانند چايى، قهوه، تنباكو و ... نيز بايست مراعات صورت گيرد، و از همه آنها واجب‌تر آن است كه مراعات مقدار لازم ميوه‌ها را نيز نمايد؛ زيرا خوردن آنها در هواى بسيار گرم ضرورى است، و اين حكم در مورد تمام ميوه‌هاى فصول جارى است البته نسبت به آنچه كه متعارف در حدّ شأن آن زن است. همچنين در لباس و مقدار، جنس، و چيزهاى ديگر همانند آن نيز بايست رعايت شأن متعارف آن زن صورت گيرد، زيرا تفاوت زيادى بين زنان در شهرها و خانواده‌هاى مختلف بين لباس پوشيدن چه در زمستان و چه در تابستان وجود دارد، حتى اگر همسر از زنانى است كه لباس تجملى مى‌پوشيده واجب است تجملات او را نيز به حد عرف و عادت براى آن زن فراهم نمود. در اسباب خواب زيرانداز، و روانداز نيز حكم همان‌طور است؛ زيرا زن به زيرانداز و روانداز و اسباب خواب نياز دارد، در اين مسائل نيز معيار همان عرف و عادت شهر است. زن مستحق اين است كه جايى كه سكونت نمايد و بر شوهر نيز واجب است كه او را در جايى اسكان دهد كه مناسب حال زن از نظر عرف و عادت در آن شهر است.

منزل بايست طورى باشد كه زنان همانند او به آن نياز داشته باشند و زن نيز حق دارد كه از شوهر بخواهد كه منزلى در شأن او برايش فراهم نمايد و كسى غير از او نيز همانند هوو و ... در آن منزل سكونت نداشته باشد، حال چه آن يك خانه كامل باشد و چه يك اطاق از يك مجتمع و .... به طورى كه حمام و دستشويى و ... مستقل داشته باشد، حال چه آن را اجاره نمايد و چه خريدارى كند. حال اگر زن باديه‌نشين و چادرنشين باشد چيزى كه متناسب با حال و وضع او باشد براى او كافى است. اما از نظر خدمه و خدمتكار، فقط زمانى آنها واجب است كه زن داراى جاه و حشمت باشد و همچنين از خانواده‌اى باشد كه هيچگاه بدون خدمتكار نبوده‌اند، ولى اگر اين چنين نبوده، زن بايست خودش كارهاى خود را انجام دهد، و اگر آن زن داراى جاه و قسمت باشد و نتواند خودش كارهايش را انجام دهد، بر شوهر واجب است كه خدم را براى او بگيرد، و بعيد نيست بگوييم كه بايست چند خادم براى او بگمارد. و بهتر آن است كه تمام آنچه كه گفته شد را به عرف واگذار نمايد و همچنين در لوازم خانه و آلات و ادواتى كه زن به آن نياز دارد نير بايست به‌