اقامه نمى‌شود. بنابراين اقامه و اجراى آن در زمستان وسط روز، و در تابستان در ساعات خنكى خواسته مى‌شود، چرا كه ترس از هلاكت يا ضرر بيشتر از آنچه كه لازمه‌ى حد است، وجود دارد. و حد در زمين دشمن و نيز در حرم براى كسى كه به آن پناه برده است، اقامه‌ى حد نمى‌شود، ليكن در غذا و آشاميدنى بر او تنگ گرفته مى‌شود تا خارج شود. و اگر موجب حد را در حرم ايجاد كرده باشد حد در حرم بر او اقامه مى‌شود.

مبحث دوم: در كيفيت اجراى حد

مسأله ١- اگر چند حد بر يك شخص جمع شود به آنچه كه با آن ديگرى فوت نمى‌شود، آغاز مى‌شود، بنابراين اگر تازيانه و سنگسار بر يك شخص جمع شده باشد ابتدا جلد مى‌شود سپس رجم مى‌شود و اگر بر او حد بكر و محصن باشد ظاهر آن است كه واجب باشد رجم بعد از تبعيد واقع شود اگرچه داراى اشكال است، و انتظار خوب شدن تازيانه‌ى او در موردى كه جلد و رجم شده‌اند كشيده نمى‌شود بلكه نزديك‌تر به احتياط آن است كه به تأخير نيفتد.

مسأله ٢- مرد براى رجم تا بالاى كفل نه بيشتر و زن تا نيمه‌ى بدنش يعنى كمر و زير سينه دفن مى‌شوند؛ پس اگر مرد يا زن از گودال فرار كنند اگر زنا توسط بينه ثابت شده باشد، برگردانده مى‌شوند؛ اما اگر به اقرار ثابت شده باشد پس اگر بعد از خوردن سنگ حتى اگر يك سنگ باشد، فرار نمايند بازگردانده نمى‌شوند و در غير اين صورت برگردانده مى‌شوند. و در قول مشهور است كه اگر (رجم) با اقرار ثابت شده باشد مطلقاً باز گردانده نمى‌شوند و اين نظر نزديك‌تر به احتياط است و اين در رجم است اما در تازيانه فرار نفعى ندارد بلكه برگردانده مى‌شود و مطلقاً حد مى‌خورد.

مسأله ٣- اگر زناكار محصن اقرار نمايد اولين كسى كه او را رجم مى‌كند امام (ع) است سپس مردم او را رجم مى‌كنند. و اگر بينه بر آن اقامه شود، اولين كسى كه او را رجم مى‌كند، شاهد است سپس امام (ع) و پس از او مردم وى را رجم مى‌كنند.

مسأله ٤- مرد زانى در حالى كه ايستاده و بدون لباس البته به غير از ساتر عورت، تازيانه مى‌خورد و به شديدترين ضرب، زده مى‌شود و ضربات بر جسم از قسمت‌هاى بالاى بدنش تا پايش پخش مى‌شود ولى از سر و صورت و عورتش اجتناب مى‌شود و زن در حالى كه نشسته است، زده مى‌شود و لباس‌هاى وى بر تنش مى‌باشد و اگر حد مرد يا زن را به قتل برساند ضمانى ندارد.

مسأله ٥- براى حاكم سزاوار است كه به مردم امر كند تا براى حضور و اقامه‌ى حد جمع‌