مباحث حقوقى تحرير الوسيلة - الموسوي البجنوردى، السيد محمد - الصفحة ٧٢١ - پانزدهم در ديه آلت مردى است

چهاردهم: در ديه دو پستان است‌

مسأله ١- ديه هر دو پستان زن خون‌بهاى اوست و در هر يك از آن نصف ديه است.

مسأله ٢- اگر علاوه بر پستان‌ها و يا يكى از آنها مقدارى هم از پوست سينه قطع شود براى پستان ديه آن را به همان مقدار كه گفتيم مى‌پردازد و براى پوست اضافى ارش مى‌دهد، و اگر جراحت سينه عميق باشد ديه ديگرى به جهت ديه جائفه بايد بدهد.

مسأله ٣- اگر آسيبى به پستان‌هاى زنى وارد آورد كه با بودن آن شير از آن قطع شود و يا جريان شير از آن ناممكن و يا دشوار شود و اگر فعلًا نه شيرده نيست هنگام شيردهى‌اش چنين شود و يا شير آن كم شود و يا شير معيوب و ناسالم شود مثلًا با خون با جراحت آميخته گردد، در همه آنها ارش است.

مسأله ٤- اگر پستان‌هاى زنى را قطع كند بعضى گفته‌اند همان ديه بالا را بايد پرداخت كند ولى در آن اشكال است. و احتمال دارد در آن ارش باشد و احتمال هم دارد به مقدار مساحتى كه از مساحت همه پستان، قطع شده از ديه بدهكار شود. و احتمال اخير خالى از رجحان نيست.

مسأله ٥- ديه سر پستان مرد يك هشتم ديه اوست يعنى صد و بيست و پنج دينار، پس اگر هر دو قطع شده باشد يك چهارم ديه است ولى به قولى در قطع هر دو، همه ديه است لكن وجه اول اقوى است.

پانزدهم: در ديه آلت مردى است‌

مسأله ١- در قطع حشفه و بيشتر از آن يك خون‌بها است هر چند به كلى و از بيخ قطع شود در صورتى كه با يك جنايت قطع شده باشد، و در اين جنايت تفاوتى نيست بين پسر بچه و جوان و پير و كسى كه اخته خلق شده است و يا او را اخته كرده باشند چه اينكه تخم‌هاى او را درآورده باشند و يا كوبيده باشند به شرطى كه قطع آلت باعث فلج او نشده باشد.

مسأله ٢- اگر قسمتى از حشفه قطع شده باشد نسبت آن را با همه حشفه مى‌سنجند، نه با همه آلت و به آن نسبت از ديه را از او مى‌گيرند.

مسأله ٣- اگر مجراى بول كسى به خاطر جنايت پاره شود بدون اينكه چيزى از آن قطع شود، در آن ارش است و اگر قسمتى از حشفه به طورى قطع شود كه مقدارى از مجرا نيز