مباحث حقوقى تحرير الوسيلة - الموسوي البجنوردى، السيد محمد - الصفحة ٦٤٢ - آنچه موجب و سبب قصاص است
جنايت قصد مردن او را بكند پس جنايت سرايت كند و بميرد همچنين است يعنى عمد است. و اما اگر از روى جنايت از آن چيزهايى باشد كه سرايت نمىكند و غالباً هم كشنده نيست و جانى نيز قصد قتل وى را نداشته باشد در آن اشكال است (كه عمد باشد) بلكه نظر نزديكتر به صحيح عدم قتل به آن وسيله است و ديهى شبه عمد ثابت است.
مسأله ١٦- اگر غذاى مسمومى را كه معمولًا چنين غذايى كشنده است يا با قصد كشتن فرد به وسيلهى آن، جلوى فردى بگذارد پس اگر وضعيت آن غذا را نداند و بخورد و بميرد بر او قود (قصاص) است و مباشرت كسى كه بر او جنايت شده يعنى جانى (به دليل آنكه خودش غذا را خورده) اثرى ندارد و همچنين است حال (حكم مسئله) اگر مجنىعليه غيرمميز باشد خواه غذاى مسموم را با غذاى خودش مخلوط كرده و به وى داده باشد يا به او هديه كرده باشد يا آن را با غذاى خورنده مخلوط كرده باشد.
مسأله ١٧- اگر غذاى مسمومى را با علم شخص خورنده به اينكه سم كشنده در آن است، پس آن را از روى عمد و با اختيار بخورد، نه قودى (قصاصى) است نه ديهاى. و اگر به دروغ بگويد كه در آن سمى است كه غيركشنده است كه براى فلان چيز معالجه و درمان است پس آن را پس آن را بخورد و بميرد بر او قود (قصاص) است و اگر بگويد در آن سم است و مطلق بگذارد (به اينكه كشنده يا غيركشنده است) پس فرد آن را بخورد نه قودى (قصاصى) است و نه ديهاى.
مسأله ١٨- اگر غذايى را كه در آن سم غيركشنده است كه غالباًبه فردى بدهد به گونهاى كه حتى به اميد مردن او قصد قتل فرد را بكند اين عمل عمد است البته در صورتى كه خورنده نسبت به آن جاهل باشد و اگر قصد قتل نداشته باشد قودى (قصاصى) وجود ندارد.
مسأله ١٩- اگر چيز مسموم شده را جلوى فردى بگذارد به اين گمان كه خون او هدر است پس بعد از آن خلاف آن آشكار شود قتل عمد نيست و در آن قودى (قصاصى) وجود ندارد.
مسأله ٢٠- اگر سم را در غذاى صاحب خانه قرار دهد سپس صاحبخانه بدون علم و آگاهى نسبت به آن، غذاى مسموم را بخورد و بميرد در صورتى كه اين كار را به قصد كشتن صاحب منزل انجام داده باشد بر او قود (قصاص) است؛ وليكن اگر آن را به قصد كشتن مثلًا سگ در خانه قرار دهد سپس صاحب منزل غذاى مسموم را بخورد قودى (قصاصى) وجود ندارد بلكه ظاهر آن است كه ديه هم ندارد و اگر بداند كه صاحب منزل از آن مىخورد، ظاهر آن است كه بر او قود (قصاص) است.
مسأله ٢١- اگر در خانهى فردى غذاى مسمومى باشد و شخصى بدون اذن وى وارد