خود را ختنه نمايد. حتى اگر كافر باشد كه ختنه شده است بايستى بعد از مسلمان شدن خود ختنه نمايد حتى اگر در سنين بالاى عمر باشد. به ولىّ كودك واجب نيست كه او را تا حد بلوغ ختنه نمايد بلكه بر خود پسر واجب است كه به حد بلوغ كه رسيد خود را ختنه نمايد هر چند به احتياط نزديك‌تر آن است كه خود ولىّ اين كار را انجام دهد.

مسأله ٥- ختنه كردن واجب نفسى است ولى در مورد طواف خانه خدا در حج تمتع و عمره شرط صحت است. و بنابر اقوى شرط صحت نيست تا چه برسد به ساير عبادات.

مسأله ٦- در ختنه كردن احتياط آن است كه غلاف طورى قطع گردد كه تمام حشفه بيرون آيد همان‌طور كه عرف هم اين را صادق است و اين قسمت ختنه كردن خالى از قوت نيست.

مسأله ٧- اشكالى ندارد كه ختنه كننده كافر باشد چه حربى باشد و چه ذمى زيرا در ختنه كننده اسلام داشتن شرط نيست.

مسأله ٨- در صورتى كه كودك ختنه شده به دنيا بيايد، ختنه كردن او ساقط است هر چند كه مستحب آن است كه تيغ را به منظور عمل سنّت به دو محل بگردانند.

مسأله ٩- يكى از مستحبات مؤكد عقيقه كردن است براى پسر و دخترى كه تازه به دنيا مى‌آيند و آن هم آدابى دارد كه عبارتست از: اوّل براى پسر حيوان نر و براى دختر حيوان ماده را عقيقه نمايند، دوم اين كار را روز هفتم ولادت انجام دهند و اگر هم در آن روز انجام نپذيرفت مستحب بودن آن اسقاط نمى‌شود چه معذوريتى در كار باشد و چه نباشد. حتى اگر كسى بر اين عقيقه نكرده‌اند و به سن بلوغ برسد خودش مى‌تواند براى خود، عقيقه نمايد. بلكه اگر براى خودش هم عقيقه نكرد و از دنيا رفت مستحب است كه براى او عقيقه شود. سوم: عقيقه بايست يكى از حيوانات سه گانه‌اى كه زكات واجب دارند باشند يعنى گاو، گوسفند، شتر، گوسفند شامل بز نيز مى‌شود و صدقه دادن قيمت عقيقه كافى از عقيقه نيست چهارم برخى گفته‌اند بايست تمام شرايط قربانى را داشته باشد به اين معنا كه از هر عيب مبرّا باشد. و سنّ آن در شتر كمتر از پنج سال كامل و در گاو كمتر از دو سال و در بز كمتر از يكسال و در گوسفند كمتر از هفت ماه نباشد و امّا استحباب دارا بودن شروط قربانى خالى از اشكال نيست. همچنان كه تعيين برخى از سالهايى كه نامبرده شد نيز خالى از اشكال نيست. و زياد هم مهم نيست، پنجم اين كه يك ران و پاى عقيقه را به قابله بدهند و از اين مهمتر آن است كه يك چهارم لاشه آن حيوان را به او بدهند. و اگر يك چهارم را بدهند كه مشتمل بر ران و پا باشد بهتر است در صورتى كه كودك بدون قابله به دنيا آمده باشد بايست آن را به مادر بدهد كه صدقه بدهد.