مى‌كنند مگر آنكه با آوردن شاهد خود را تبرئه نمايد، بله اگر زن زناى علنى مى‌دهد بعيد نيست كه پاى تعزير هم به ميان نيايد، وهمچنين در لعان شرط است كه زن كر و لال نباشد.

مسأله ٥- در جايى كه احتمال برود فرزند متولد در بستر كسى فرزند واقعى او باشد بر او جايز نيست فرزند را از خود نفى كند و بگويد اين بچه مال من نيست، و امكان ملحق كردن فرزند به مرد به اين است كه او با مادرش جماع كرده باشد و يا منى خود را در فرج او و يا در اطراف فرج او ريخته باشد به طورى كه احتمال برود كه رحم آن را به خود جذب كرده است، و همچنين از تاريخ جماع و ريختن منى در اطراف فرج تا زمان تولد كودك حداقل شش ماه و يا بيشتر فاصله شده باشد و از بالاترين مدت حمل هم نگذشته باشد، در غير اين صورت مرد نمى‌تواند فرزند را از خود نفى كند حتى در موردى كه ثابت شود مردى اجنبى با آن زن زنا كرده تا چه رسد به موردى كه صرف اتهام در بين باشد بلكه بر مرد واجب است اقرار كند به اينكه كودك متولد شده فرزند خود او هست، بله اگر يقين دارد به اينكه پيدايش كودك از نطفه او نيست چون يقين دارد بر اينكه شرايط لحوق او به وى مختل است و مى‌داند كه اگر نفى نكند به حسب ظاهر شرع ملحق به او خواهد شد واجب است آن را نفى كند تا كودك ملحق به او نشود و بيگانه‌اى به دودمان وى نپيوندد تا در مسئله ارث و نكاح و نظر كردن به محارم و غيره محذورى پيش نيايد.

مسأله ٦- اگر فرزندى كودكى كه در بستر او متولد شده را نفى كند اگر مى‌داند كه به مادر او دخول كرده است آن هم دخولى كه ايجاد كودك از نطفه وى را محتمل بسازد و يا قبلًا اقرار به چنين دخولى داشته و با اين حال فرزندى او را از خود نفى مى‌كند در محكمه نفى او مسموع نيست و آن فرزند به خاطر نفى او از او منتفى نمى‌شود نه به طريق لعان و نه به غير آن، و اما اگر علم به دخول ندارد و قبلًا هم اقرار به دخول نكرده و فعلًا آن را نفى مى‌كند چه اينكه در نفى خود علت را ذكر نكند مثل اينكه بگويد اين كودك فرزند من نيست و چه اينكه علت را ذكر كند مثل اينكه بگويد اين كودك مال من نيست زيرا من اصلًا به مادر او دخول نكرده‌ام و چه اينكه منكر دخولى باشد كه ايجاد كودك از نطفه او را ممكن سازد، در تمام اين چند صورت هر چند كه فرزند به صرف نفى او از او منتفى نمى‌شود لكن مى‌تواند به طريق لعان او را از خود نفى كند، البته مشروعيت لعان در زمانى است كه دخول ثابت شده باشد و گرنه به هيچ وجه مشروع نيست.

مسأله ٧- تنها در زمانى لعان مشروع است كه زن به عقد دائمى در ازدواج مرد باشد، و اما فرزندى كه زن منقطعه بياورد نفى او احتياج به لعان ندارد و همين كه شوهر بگويد اين فرزند از من نيست بدون لعان از او منتفى مى‌شود هر چند اگر بينى و بين الله علم به نفى‌