مسأله ٦٠- وصيّت از طرف موصى جايز است يعنى تا زمانى كه زنده است هر زمان كه خواست مى‌تواند آن را فسخ نمايد و از اصل آن را تبديل نمايد و در برخى از جهات آن تجديدنظر نمايد. پس او مى‌تواند تمام موصى‌به را عوض نمايد و هم قسمتى از آن را.

همان‌طور كه مى‌تواند وصى را نيز تغيير دهد و يا حتى موصى‌له را و مانند آن. حال اگر برخى از جهات وصيت را تغيير دهد مابقى جهات آن به حال خود باقى است. مثلًا اگر وصيت كرده باشد كه زيد وصى اوست آنگاه از وصايت زيد عدول نمايد و عمرو را وصى قرار دهد اصل وصيت به حال خود باقى است. هم چنين اگر وصيت كرده باشد كه زيد را وصىّ كرده كه ثلث مال را در فلان مصرف هزينه نمايد و آنگاه از آن عدول نمايد و مصارف ديگر را براى آن معلوم و معين نمايد وصايت زيد همچنان به قوت خود باقى است و همين‌طور ساير مثال‌ها، موصى همان‌گونه كه در وصيت در اموالش حق رجوع دارد در وصيت بر ولايت اطفال نيز حق رجوع دارد.

مسأله ٦١- رجوع از وصيت هم به صورت زمانى انجام مى‌گيرد و هم به صورت عملى، رجوع به صورت زمانى اين گونه است كه عبارتى بگويد كه اهل و عرف و محاوره از آن عبارت بفهمند كه وى از وصيّت عدول نموده مانند اينكه بگويد: من از وصيت خود برگشتم و يا وصيّت خود را باطل نمودم و يا وصيت را نقض كردم و يا از آن عدول نمودم و همانند اين عبارات؛ رجوع عملى هم به اين صورت است كه موضوع وصيت را از بين ببرد مانند آن‌كه موصى به را تلف نمايد و يا آن را به ديگرى منتقل نمايد حال چه با عقد لازم و چه با عقد جايز مانند اينكه آن را به كسى ببخشد و تحويل هم بدهد و عملى انجام دهد كه عرفاً وصيّت محسوب گردد، هر چند كه عين موصى به، به حال خود و در ملك او باقى باشد، مانند آن‌كه كسى را وكيل كند كه آن را بفروشد.

مسأله ٦٢- وصيت بعد از اينكه تمام گشت تا زمانى كه موصى از آن رجوع نكرده به حال خود باقى است حتى اگر مدّت طولانى‌اى از آن بگذرد، اگر ورثه شك نمايند در اينكه آيا موصى رجوع كرده يا نه هر چند كه منشاء شك كلامى از موصى باشد كه ورثه شك كنند كه منظور مورث آيا برگشت از وصيت بوده است يا نه؟ حكم به بقاء وصيت مى‌گردد و رجوع صورت نگرفته است. البته اين در صورتى است كه وصيّت به صورت مطلق باشد؛ بدين معنا كه موصى خواسته است كه بعد از مرگ فلان سفارشش عملى گردد حال هر زمان كه خدا مرگ او را مقدّر فرموده است. اما در صورتى كه وصيت مقيّد باشد به مردنش در اين سفرى كه پيش رو دارد، و يا اگر در اين شهرى كه هست بميرد، امّا مرگ او