مسأله ١٥- كمال شيرخوارگى كودك دو سال تمام است و جايز است كه او را بيست و يك ماه يعنى سه ماه كمتر شير بدهند، و آنگاه از شير بگيرند؛ امّا كمتر از اين مقدار جايى كه امكان شير دادن كامل موجود است و ضرورتى نيز ايجاب نمى‌كند جايز نيست.

مسأله ١٦- در صورتى كه مادر كودك، زنى آزاده عاقله باشد به هر كسى نسبت به تربيت كودك سزاوارتر است كه كودك را در مدّت دو سال شيرخوارگى حفظ نمايد و آنچه كه مربوط به تربيت آن است انجام دهد. چه طفل پسر باشد و چه دختر چه مادر خودش طفل را شير بدهد و چه با شير ديگرى آن كودك را سير نمايد. بنابراين، جايز نيست كه پدر طفل، كودك را در اين مدّت از مادرش جدا كند. و بنابر احتياط نيز بعد از شير گرفتن نيز اين كار جايز نيست و بعد از اتمام شيرخوارگى پدر نسبت به پسر سزاوارتر است و مادر نسبت به دختر تا اينكه به هفت سالگى برسند. و زمانى كه دختر هفت سالش تمام شد پدر نسبت به او سزاوارتر است و فرقى نمى‌كند كه اين هفت سال در مورد مادر، مادر و همسرى پدر كودك باشد و يا در همسرى ديگرى با جدا شدن از همسر حقّ حضانت مادر ساقط نمى‌گردد مگر اينكه با مردى ديگر ازدواج نمايد كه اگر چنين نمايد حق حضانتش از پسر و دختر هر دو ساقط مى‌گردد، و هم چنين اگر در بين دو سالى كه حق حضانت پسرش را داشت به ديگرى ازدواج نمايد مابقى حق حضانتش نسبت به پسر نيز ساقط مى‌گردد و حضانت فقط حق پدر كودك مى‌شود. و اگر از شوهر دوم طلاق بگيرد بعيد نيست كه حق حضانتش نسبت به فرزندان شوهر اوّل باز گردد. امّا نزديك‌تر به احتياط آن است كه با پدر كودك مصالحه نمايند.

مسأله ١٧- در صورتى كه پدر بعد از انتقال حق حضانت از مادر به وى و يا قبل از آن از دنيا برود، مادر به حضانت طفل سزاوارتر است از وصّى پدر، حتى اگر ازدواج كرده باشد و بايد طفل را تحويل مادر دهند چه پسر باشد و چه دختر و مادر نسبت به ساير بستگان سزاوارتر است حتى نسبت به پدر و مادر خودش، همان‌طور كه اگر مادر در دوران حضانتش از دنيا رفت، پدر از ديگران سزاوارتر است. حال اگر هم پدر مرد و هم مادر حق حضانت با پدر بزرگ پدرى است و اگر نه پدر پدر داشت و نه وصىّ، اقارب پدرى طفل با رعايت الاقرب و فالاقرب حق حضانت دارند. حال اگر در يك رتبه چند نفر وجود داشت كه در مورد حضانت طفل با هم دعوا كردند حق حضانت بين آنها قرعه انداخته مى‌شود، حال اگر پدر طفل براى نگهدارى او وصىّ انتخاب كرده باشد آيا بازهم بايست حقّ حضانت را به اقارب و يا فقط به وصىّ پدر داده مى‌شود؟ دو وجه وجود دارد