را در زمان عده وطى نمايد، حال آيا ساير لذت بردن‌ها براى او جايز است؟ نزديك‌تر به احتياط آن است كه بگوييم نه، ولى اقوى آن است كه جايز است و نفقه آن زن در زمان عده نيز ساقط نيست حتى اگر فتوى دهيم كه مرد حق لذت بردن به هر گونه‌اى را از آن زن ندارد.

مسأله ٤- اگر زنى كه به شبهه و طى شده است بدون شوهر باشد مردى كه با او به شبهه وطى كرده است مى‌تواند در ايام عده با او ازدواج نمايد و فقط اين كار براى او جايز است و براى ديگران نيست و اين بنابر اقوى است.

مسأله ٥- در حكم وطى به شبهه فرقى نمى‌كند كه وطى بدون عقد صورت گرفته است يا با عقد؛ به اين معنا كه زنى را تصور مى‌كرده ازدواج با او حلال است به زوجيت در آورده است و او را هم وطى كرده باشد ولى بعداً معلوم گردد حرام بوده است.

مسأله ٦- اگر زن در عده طلاق و يا وفات شوهر باشد و مردى او را به شبهه وطى نمايد و يا اوّل او را وطى نمايد و آنگاه شوهرش او را طلاق دهد و يا از دنيا برود، بنابر احتياط اگر نگوييم اقوى آن زن بايست دو عده نگه بدارد. حال اگر از يكى از آن دو مرد يعنى از شوهر و واطى به شبهه حامله شود بايد اوّل عده حمل را نگه بدارد و بعد از وضع حمل نيز عده ديگر را شروع نمايد و يا عده اوّل را تكميل نمايد. ولى اگر زن حامله نباشد عده آن كسى كه اوّل بود، را جلوتر نگه مى‌دارد و سپس عده آن را كه بعداً واقع شده است.

مسأله ٧- اگر مردى همسر خود را طلاق بائن بدهد و آنگاه او را به شبهه وطى نمايد بنابر احتياط بر آن زن لازم است يك عده ديگر به همان شرحى كه در مسأله قبل شرح آن گذشت نگه بدارد.

مسأله ٨- براى چند چيز عدّه واجب است ١- وفات شوهر ٢- طلاق به همان اقسامى كه گذشت. ٣- فسخ نكاح به يكى از عيوب مذكور. ٤- انفساخ و به هم خوردن خود به خود ازدواج؛ به خاطر مرتد شدن شوهر و يا مسلمان شدن زن و يا شير دادن طفلى را كه باعث نامحرم شدن او به شوهرش بشود. ٥- وطى به شبهه چه با عقد صورت گيرد و چه بدون عقد ٦- تمام شدن مدت در عقد موقّت و يا بذل مدّت. در تمام اقسام به جز قسم اوّل شرط ديگرى هم معتبر است و آن اينكه زن مدخوله باشد.

مسأله ٩- اگر بعد از دخول زن را طلاق رجعى دهد و سپس رجوع نمايد و قبل از دخول دوباره او را طلاق بدهد اين طلاق حكم طلاق قبل از دخول را ندارد تا عده نخواهد بلكه دوباره بايد عده نگه بدارد چرا اين طلاق دوم رجعى باشد و چه بائن و هم چنين آن زمانى كه بار رابه صورت بائن طلاق دهد. و در اثناء عده او را به يك عقد جديد به نكاح خود در آورد و آنگاه قبل از دخول طلاقش بدهد باز هم حكم طلاق قبل از دخول بر اين‌