مسأله ٦- در صورتى كه لواط به طور دخول نباشد مانند تفخيذ (ماليدن ران‌ها به هم) يا بين دو باسن، حد آن صد ضربه شلاق مى‌باشد و در اين حكم فرقى بين محصن و غير او و كافر و مسلمان نيست در صورتى كه فاعل كافر و مفعول مسلمان نباشند، در غير اين صورت كشته مى‌شوند، همان‌گونه كه گذشت و اگر فعل از او تكرار شود و حد در خلال و ميان آنها واقع شود در مرتبه‌ى چهارم كشته مى‌شود و نظر ضعيفى گفته است كه در مرتبه‌ى سوم به قتل مى‌رسد ولى نظر شبيه‌تر به واقع همان نظر اول است.

مسأله ٧- دو نفرى كه زير يك روانداز به صورت برهنه جمع شده‌اند و تنها باشند و بين آنها نسبتى نباشد و ضرورتى اقتضا نكرده باشد، هر دو بنا بر نظر حاكم تعزير مى‌شوند و نظر نزديك‌تر به احتياط آن است كه در مقام اجرا، همان حد است (يعنى به مقدار همان حد) مگر يك تازيانه كمتر و همچنين اگر پسربچه‌اى را از روى شهوت ببوسد بلكه حتى اگر زن يا مرد كوچك يا بزرگ را ببوسد، تعزير مى‌شود.

مسأله ٨- اگر كسى كه لواط به وسيله‌ى دخول يا غير انجام داده باشد قبل از اقامه‌ى بينه توبه كند، حد ساقط مى‌شود و اگر بعد از اقامه‌ى بينه توبه نمايد، حد ساقط نمى‌شود و اگر ثبوت لواط به هر صورت (با دخول يا غير آن) به اقرار وى باشد و سپس توبه نمايد.

بنابراين امام (ع) حق عفو يا اجراى حد بر او را دارد و نايب امام نيز ظاهراً چنين حقى را دارد (حق عفو يا اجراى حد).

مسأله ٩- سحق يعنى وطى زن با زن با هر چيزى ثابت مى‌شود كه لواط با آنها ثابت مى‌شود و حد آن صد ضربه تازيانه است به شرط بلوغ و عقل و اختيار چه محصنه باشد چه نباشد و بعضى گفته‌اند (نظر ضعيف‌تر) در محصنه سنگسار است ولى نظر شبيه‌تر به واقع همان نظر اول است و فرقى بين فاعل و مفعول و زن كافر و مسلمان نيست.

مسأله ١٠- در صورتى كه مساحقه تكرار شود در صورتى كه در ميان آنها (اين تكرارها) حد واقع شده باشد در مرتبه‌ى چهارم كشته مى‌شود و حد مساحقه به وسيله‌ى توبه قبل از اقامه‌ى بينه ساقط مى‌شود وليكن بعد از اقامه‌ى بينه ساقط نمى‌شود و اگر مساحقه با اقرار ثابت شده باشد و سپس فرد توبه نمايد امام (ع) مخير است همان‌گونه كه در لواط اينچنين است و ظاهراً نايب امام نيز همين حق تخيير را دارد.

مسأله ١١- اگر دو زن بيگانه زير يك روانداز برهنه باشند، هريك از آنها به كمتر از حد تعزير مى‌شود و نظر نزديك‌تر به احتياط صد تازيانه مى‌باشد الا يك تازيانه كمتر (يعنى ٩٩ تازيانه).

مسأله ١٢- اگر عمل مذكور از سوى آنها تكرار شود و دو بار تعزير شوند حد بر آنها اقامه مى‌شود و اگر بعد از حد به همان عمل باز گردند، نظر نزديك‌تر به احتياط آن است كه دو