٥. آيا بهتر نيست بودجه اى كه در راه اداره جمعيت مصرف مى شود، در راه فراهم ساختن وسايل زندگى خانواده هاى فقير مصرف گردد و به جاى انسان كشى، به احياى انسان هاى فقير و بى دفاع بپردازيم؟ [١]

فرزندكشى هاى آگاهان و ناآگاهان!

در اين كه عرب جاهلى دختران خود را، زنده به گور مى كردند، جاى گفت وگو نيست. و قرآن مجيد هم رفتار ناشايست آنان را در جاى جاى آن نكوهش كرده و در سوره «تكوير» هشدار مى دهد كه در روز رستاخيز از كودكان بى گناهى كه زنده به گور مى شده اند، پرسيده مى شود:(وَ إِذَا المَؤودة سُئِلَتْ*بَأَىّ ذَنْب قُتِلَتْ) ;« هنگامى كه از قتل دخترك سؤال شود كه به چه گناهى كشته شد؟».[٢]

امير مؤمنان (عليه السلام) در خطبه «قاصعه» در بازگويى از زندگى عرب جاهلى به اين كردار زشت اشاره نموده، مى فرمايد: «مِنْ بَنات مُوُؤدَة وَ أَصْنام مَعْبُودَة»; دخترهاى كشته شده و بت هاى مورد پرستش، شعار آنان بود». اينك مى خواهيم ببينيم اين رسم جاهلى در ميان چه قبايلى رواج داشت.بيشتر تاريخ نگاران را نظر بر آن است كه دست قبيله «بنى تميم» به خون فرزندان شان آلوده بود و به گمان گروهى ديگر، اين بيمارى به قبايل ديگرى; مانند «قيس» ، «اسد»، «هذيل» و «بكر بن وائل» نيز سرايت كرده بود.[٣]

[١] از فراز ١ تا ٥ مربوط به پيش از انقلاب است.
[٢] تكوير/٨ ـ ٩.
[٣] شرح حديدى، ج١، ص ١٤٧.