منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩٢
چه رابطه اى ميان طلب آمرزش و ندامت از گناه و آثار طبيعى وجود دارد، براى ما پوشيده است و گستره علم بر بسيارى از زواياى آن دست نيافته است. اينك آياتى در اين مورد:
٢. ( ... استَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفّاراً):«طلب آمرزش كنيد او آمرزنده گناهان است».[١]
(يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً) «ابرهاى باران خيز مى فرستد».[٢]
(وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوال وَ بَنينَ) :«شماها را با مال و فرزندان يارى مى كند».[٣]
(وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنّات) :«براى شما باغ هايى قرار مى دهد».[٤]
(وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً) :«براى شما چشمه هايى پديد مى آورد».[٥]
آيات در اين زمينه بيش از آن است كه بتوان در اين فشرده گنجاند. ما به همين كم، بسنده مى كنيم و اعتقاد به اين بعد از جامعه تأثير شگرفى در اصلاح آن دارد. آيا مكتبى كه مى گويد: صفحه نيلگون جهان در برابر اعمال خرد و درشت انسان عكس العمل مناسب آن نشان مى دهد و هرگز كار انسان هرچه هم ريز و كوچك باشد، در اين جهان خالى از اثر نيست، اين، بيدارگر است؟! يا مكتبى كه مى گويد جهان كور و كر است، گوش شنوا و ديده بينا ندارد و در برابر رفتار بشر كاملاً بى تفاوت است و نزد او جبار و ستمگر، عادل و دادگر يكسان است، حالا قضاوت كنيد: كدام يك از اين دو مكتبمى تواند جامعه را به اصلاح و پاكى بكشد و تقوا و پاكى را به ميدان بياورد.
بنابراين، گفت: گروهى بايد حكومت كنند كه از اين روابط آگاه باشند تا
[١] نوح/١٠ـ١٢.
[٢] نوح/١٠ـ١٢.
[٣] نوح/١٠ـ١٢.
[٤] نوح/١٠ـ١٢.
[٥] نوح/١٠ـ١٢.